أحكام ديات [ مسائلى در ديات ] س : 1 - پسر بچّه‌اى چهارده‌ساله به وسيلهء پرتاب قوّهء راديو چشم پسر بچّهء چهار ساله‌اى را معيوب نموده ، شهود ادّعاء مىكنند كه عمد بوده و هدفگيرى شده ، نظريّهء خود را مرقوم فرمائيد . ج - ديه دارد ، و اگر ضارب به حدّ بلوغ نرسيده ديهء آن بر عاقله است . س 2 - در منازعهء دو طفل ، سر يكى از آنان به وسيلهء پرتاب سنگ ديگرى مجروح شده ، و مقدارى هم خون آمده ، أوّلا ديه‌اش چقدر است ؟ و ثانيا اگر وليّ طفل مذكور عفو كرد از وليّ ضارب رفع تكليف مىشود يا خير ؟ ج - ديهء آن دو شتر است ، و بر عاقله است ، و مال طفل مجروح است ، و وليّ او حقّ عفو ندارد مگر آنكه مصلحت طفل در عفو باشد . س 3 - در مفروض فوق و با عدم رفع تكليف با عفو ، اگر وليّ طفل مجروح بگويد : « ضامنم بعد از بلوغ ديه را به او بدهم ، و يا رضايت او را جلب نمايم » آيا اين گفته در إسقاط تكليف طرف مقابل كافى است ؟