و اجاره زمين را هم هميشه به برادرم مىداد ، حتّى خود برادرم براى يك بار هم كه شده إظهار نكرده كه زمين وقف است ، و در تقسيم سهم وى قرار گرفته ، لطفا نظريّهء آن مرجع بزرگ و بزرگ رهبر جهان إسلام را در ذيل ورقه مرقوم فرمائيد . ج - در فرض مذكور زمين محكوم به ملكيّت است براى ورثه ، و تا دعواى وصيّت بطريق شرعى ثابت نشود وقف كردن زمين لازم نيست . س 7 - اين جانب با مردى ازدواج كردم ، او بعد از ازدواج مخارج زندگى مرا با ديگر برادرانش مجزّا نمود ، همين أمر موجب خشم آنان گرديد و مرتّب مزاحم ما مىشدند و حتّى مرا تهديد به قتل نمودند ، لذا من با اطّلاع همسرم با فرزندانم به خانه پدرم رفتم . بالأخره برادران به تفاهم نرسيدند ، تا اينكه روزى همسرم فرزندانش را با خود برد ، أمّا متأسّفانه با خوراندن سمّ به فرزندان آنان را كشت ، و خود نيز با خوردن سمّ بعد از سه روز جان سپرد ، علماء شهرمان دربارهء كيفيّت إرث بردن من نظراتى داده‌اند ، تمنّا دارم نظر خود را بيان فرمائيد . ج - أوّل ديون ميّت از تركه خارج و به صاحبانش مىرسد ، و مهر زن از ديون است ، و همچنين ديهء بچّه‌ها كه به مادرشان مىرسد . و چنانچه از تركه چيزى باقى ماند ربع آن به تفصيلى كه در رساله آمده به زن مىرسد و بقيّه را سائر ورثه إرث مىبرند .