س : 28 - اگر شوهر شاغل بودن زن را صلاح نداند ، و شاغل بودن زن باعث از هم پاشيدن زندگى زناشوئى شوهر شود ، آيا شوهر حقّ ممانعت او را دارد يا نه ؟ ج - اشتغال زن اگر موجب تضييع حقوق زناشوئى شوهر نباشد مانع ندارد ، ولى بيرون رفتن زن از خانهء شوهر منوط به اجازهء شوهر است . س 29 - زنى در هنگام عقد شغل خود را به شوهر گفته ، و در عقدنامه ذكر شده ، و در مدّتى كه در منزل شوهر به سر برده به شغلش ادامه داده ، بعد از چند ماه ( به واسطهء رفتار غير اسلامى و عدم توافق اخلاقى ) با هم متاركه نموده ، و زن در منزل پدر بسر مىبرد ؛ و زمانى كه در حال متاركه بوده‌اند كوچكترين نفقه و خرجى از طرف شوهر نرسيده ، اكنون شوهر طىّ شكايتى عدم رضايت خود را از كار كردن زن إعلام داشته ! أوّلا اينك با هم زندگى مشترك ندارند كه تضييع حقّى از او شده باشد . ثانيا زن مجبور به ادامهء شغل براى امرار معاش مىباشد ، چون كوچكترين درآمدى ندارد . با توجّه به مسائل بالا آيا شوهر مىتواند از كار كردن زن جلوگيرى نمايد ؟ ج - اگر در ضمن عقد شرط اشتغال براى زن شده يا عقد مبنىّ بر اين شرط واقع شده زن مىتواند به شغل خود ادامه دهد ، و شوهر نمىتواند مانع شود . س 30 - اين جانب پسرى داشتم كه در ابتدا قالىباف بوده ، بعد از ازدواج تا