السيد الخميني
321
استفتاآت ( پائيز 1380 ) ( فارسى )
س : 28 - زنى با شوهر خود مرافعه داشته و در عراق در محكمهء دولتى شوهرش او را با رضايت خود طلاق داده ، ولى محكمهء دولتى معمولا به شرائط إجراء صيغهء طلاق توجّه نمىكند ( بخصوص حضور عدلين در مجلس طلاق ) آيا اين طلاق درست است ؟ و در صورتى كه درست نباشد تكليف اين زن چيست ؟ با توجّه به اينكه به هيچ وجهى دسترسى به شوهرش ندارد ؟ آيا حاكم شرع مىتواند از طرف شوهر حسبة طلاق بدهد ؟ ج - طلاق واقع شده از طرف شوهر و با إذن او محكوم به صحّت است ، مگر آنكه زوجه يقين كند كه طلاق در حضور عدلين واقع نشده . و در موردى كه طلاق محكوم به بطلان باشد اگر دسترسى به شوهر ندارد و نمىتواند صبر كند به حاكم شرع مراجعه نمايد . س 29 - شخصى مدّتى به واسطهء ناراحتى كه داشته شبها به وسيلهء خوردن قرص مقدارى استراحت مىكرده ، در همين حالت و با همين ناراحتيها عيال خود را طلاق داده ، ولى فعلا به حالت طبيعى برگشته و قصد رجوع به عيال خود را دارد . آيا طلاق در آن شرائط صحيح بوده و مجدّدا بايد عقد ازدواج بخواند يا طلاق باطل بوده و احتياج به عقد جديد ندارد ؟ ج - طلاق اگر از روى قصد و اختيار و در حضور دو شاهد عادل با مراعات سائر شرائط مقرّره انجام گرفته محكوم به صحّت است و گرنه أثر ندارد .