[ پيشگفتار ] بِسْم‌ِاللَّه الرَّحْمن الرَّحيم الْحَمْدُللَّه رَبِّ الْعالَمينَ ، والصَّلاةُ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِهِ الطّاهِرينَ ولَعْنَةُ اللَّه عَلى اعْدائِهِمْ اجْمَعينَ الى يَوْمِ الدّين خداوندا ! ما را به صراط مستقيم انسانيت هدايت فرما و از جهل خودپسندى و ضلالت خودبينى مبرّا كن و به محفل انس اربابِ عروج روحانى و مقامِ قدسِ اصحاب قلوب عرفانى بارده و حجاب‌هاى أنانيّت ظلمانى و انّيّت نورانى را از چشم بصيرت ما برافكن ، تا به معراج حقيقى نمازِ اهل نياز و اصل گرديم و به جهات اربعِ مُلك و ملكوت چار تكبير زنيم « 1 » ؛ و فتح باب اسرار غيبيّه بر ما فرما و كشف استار احديّت بر ضماير ما نما ، تا به مناجات اهل ولايت نائل شويم و به حلاوت ذكر ارباب هدايت فائز آييم و تعلقات قلبيهء ما را از غيرْ صرف و به خود مصروف دار و چشم ما را از اغيار كه شياطينِ راه سلوكند بپوش و به جمال جميل خود روشنى بخش . إِنّكَ وَلِيُّ الْهِدايَةِ وَالتَّوْفيق . و بعد ، اين سرگشتهء وادى حيرت و جهالت و بستهء به تعلّقات إنّيت و أنانيت

--> ( 1 ) - « من همان دم كه وضو ساختم از چشمه عشق * چار تكبير زدم يكسره بر هر چه كه هست » ( ديوان حافظ ، ص 95 ، غزل 28 )