است كه انسان توجه داشته باشد و لو به يك تسبيح ، و لو به يك كتاب . چه بسا كه دل بستن يك كسى به يك تسبيح و يك كتابى ، به دنيا بيشتر توجه كرده باشد تا دل بستن يك كس ديگرى به يك پاركى و باغى و كذا . انسان بايد توجه بكند به اينكه رفتنى است و آن طور هم نيست كه به پيشانى انسان نوشته شده باشد كه تو سِنت به چه حد مىرسد ، كم است كه سنشان به حدود پيرى برسد . لزوم انطباق گفتار و اعمال روحانيون بنا بر اين ، انسان بايد متوجه اين معنا باشد ، و خصوصاً اين طبقه ، اين طبقه‌اى كه مىخواهند مردم را ارشاد كنند ، اينها بايد اقوالشان با اعمالشان موافق باشد ، يعنى شمايى كه مردم را تحذير از دنيا مىكنيد ، اگر خداى نخواسته ، خودتان توجه‌تان به دنيا باشد و حريص در دنيا ، مردم ديگر از شما باور نمىكنند ؛ بلكه انحرافات در آنها پيدا مىشود . آن كلمه‌اى كه آن حاجى گفته است كه شايد در پشت كتاب يك چيز ديگرى باشد ، اين تكان دهنده است . اگر خداى نخواسته ، به واسطهء اعمال روحانيون ، در عقايد بعض اشخاص ضعيف كه هستند ، سستى پيدا بشود ، آن وقت اين چه مصيبتى است كه ما تحملش را بايد بكنيم . اين يك باب واسعى است كه در حوزه‌ها بايد اشخاص متقى و اشخاص آشناى به حقايق اسلام ، طلبه‌ها را تربيت كنند و آقايانى هم كه در بلاد هستند دوستان خودشان را ، طلبه‌هايى كه در آنجا هستند ، جوان‌هايى كه آنجا هستند ، آنها را ارشاد كنند به اينكه مبادا خداى نخواسته ، يك وقت از اين زى طلبگى خارج بشوند و خروج آنها موجب تزلزل عقيدتى در مردم بشود . شمايى كه براى هدايت مأمور شديد و خودتان را در سنخ اشخاصى كه ارشاد مىكنند مردم را ، وارد كرديد ، مبادا خداى نخواسته ، به واسطهء اعمال - اعمال بعضى - عكس آن مطلبى كه در ايدهء شماست تحقق پيدا بكند . اين يك مطلب است كه البته مىدانيد كه طولانى است و محتاج به اين است كه همه در آن توجه كنند .