سرگردان كند . مِيمَ - مَوْماً [ موم ] الرجُلُ : به بيمارى تب و ذات الجنب دچار شد . المُيَمَّم - [ يمّ ] : مفع ، آنكه در خواسته‌هاى خود پيروز باشد . المُيَمَّن - [ يمن ] : آنكه با خود بركت و فرخندگى مىآورد . المَيْمَنَة - ج مَيَامِن [ يمن ] : بركت ، سعادت ، سمت راست . المَيْمُون - ج مَيَامِين [ يمن ] : با ميمنت و بركت ؛ « هو ميمونُ الطائِر » : او فرخنده فال است ؛ « سِرْ على الطَّائِر المَيْمُون » : با موفقيت و خوشحالى برو ؛ « المَيْمُون لِقومِه او عليهم » : باعث بركت بر قوم خود . المَيْن - ج مُيُون [ مين ] : دروغ . المِينا - ج مَوَانٍ [ مين و وني ] : هر لنگرگاه كشتى ، بندر ؛ « مِينا الساعةِ » : صفحهء ساعت . المِيناء - ج مَوَانٍ و مَوَانِئ [ مين و وني ] : بندر ؛ « ميناء جَوِّيّ » : فرودگاه هواپيما ، ماده اى سفت كه بر روى شيشه مالند ؛ « مِيناءُ السّاعَةِ » : صفحهء ساعت كه عقربه‌ها بر روى آن باشد . المِيهَة - [ ميه ] : مرادف ( الماهَة ) و به معناى بسيارى آب چاه است . المَيِّهَة - [ موه ] : « ركيَّةٌ مَيِّهَةٌ » : چاهى كه آب بسيار دارد . المَيُود - [ ميد ] : بسيار حركت كننده . المَيُوس - [ ميس ] : پُر تكبر و خود بزرگ بين كه در راه رفتن به چپ و راست متمايل شود .