المَصُوبَة - [ صوب ] : مصيبت ، بلا . المُصَوِّبَة - [ صوب ] : مرادف ( الرَّائِية ) است و به معناى لِنز دوربين عكاسى مىباشد . المُصَوِّت - [ صوت ] : فا ، رأى دهنده در انتخابات مجلس . المَصُور - ج مِصَارٌ و مَصَائِر [ مصر ] : من الإبل أو الشاءِ : دامى كه به كندى شير از پستانش خارج مىشود ؛ « عَطَاءٌ مَصُورٌ » : عطاى كم . المُصَوَّر - [ صور ] : عكاسى و نقش و نگار شده ؛ « المُصَوَّر الجغرافي » : نقشهء جغرافيائى ؛ « نُسْخَةٌ مُصَوَّرة » : نسخهء عكسبردارى شده ، فتوكپى . المُصَوِّر - [ صور ] : فا ؛ « مُصَوِّرُ الكائنات » : آفريدگار ( خدا ) . المَصُوص - ج مَصَائِص [ مصّ ] : گوشت پخته و آميخته با سركه . المِصْوَل - ج مَصَاوِل [ صول ] : ظرفى كه در آن آهك و مانند آن را خمير كنند و بسازند ، طشتك . المِصْوَلَة - جاروبى كه با آن خرمن گاه را جاورب كنند . المَصُون - [ صون ] : محفوظ ، نگهدارى شده . المِصْيَاف - [ صيف ] : « أَرْضٌ مِصْيَافٌ » ج مَصَاييف : زمين كشتزار كه در آن باران تابستانى بسيار ببارد ، « المَصَايِيف » : كشت تابستانى . المُصِيب - [ صوب ] : درست كار . المُصِيبَة - ج مَصَائِب و مَصَاوِب و مُصِيبات [ صوب ] : بلا و سختى و هر پيشامد بدى . المَصْيَد - [ صيد ] : آنچه كه شكار شده باشد . المِصْيَد - ج مَصائِد [ صيد ] : مرادف ( المِصْيَدَة ) است . المَصْيَدَة - ج مَصَائِد [ صيد ] : مرادف ( المِصْيَدَة ) است . المَصِيدَة - ج مَصَائِد [ صيد ] : مرادف ( المِصْيَدَة ) است . المِصْيَدَة - ج مَصَائِد [ صيد ] : آنچه كه با آن شكار كنند . المَصِير - [ صير ] : مص ، - ج مَصَاير : پايان امرى ، جائى كه بسوى آن آبها روان باشند ؛ « حَق الشّعُوبِ فى تقرير مصيرها » : حق مردم در انتخاب نظام و حكومت خود . المَصِير - ج أَمْصِرَة و مُصْرَان و جج مَصَارين [ مصر ] ( ع ا ) : رودهء انسان . المَصِّيص [ مصّ ] : نوعى ريسمان محكم . المَصِيصَة - [ مصّ ] : ظرف غذا خورى . المَصِيف - [ صيف ] : ييلاق ، جائى كه در تابستان در آن اقامت مىكنند ؛ « مكانٌ او رَجُلٌ مَصِيف » : جائى كه يا كسى كه باران تابستان بر آن باريده است . المَصْيُوف - [ صيف ] : « مكانٌ أَوْ رَجُلٌ مَصْيُوفٌ » : جائى كه يا كسى كه باران تابستان بر آن باريده است . مَضَّ - - مَضّاً و مَضِيضاً [ مضّ ] الجرحُ فلاناً : زخم بدن او را به درد آورد و آزار داد ، - الكحلُ العينَ بحدَّته : سرمه يا دارو كه به چشم كشيده شده در آن ايجاد سوزش و درد نمود ، - الخلُّ فاه : سركه لب او را سوزانيد ، - مَضّاً الشيءُ فلاناً : بر دل او غم و اندوه راه يافت به حدى كه از طاقت بدر شد ، - الشّيءَ : آن را مكيد ، - - مَضَضاً من الشَّيءِ : اندوهگين شد ، - مَضَضاً و مَضَاضَةً و مَضِيضاً : از شدت مصيبت وارده متألَّم و اندوهناك شد . المَضّ - [ مضّ ] : مصدر است ؛ « كُحْلٌ مَضُّ » : سرمه تيز و دردناك ، « رجُلٌ مَضُّ الضرْبِ » : مردى كه ضربه بر او سخت باشد . مِضُّ - [ مضّ ] مبنيَّةً : اين كلمه به معناى ( لا ) به كار برده مىشود ، و با اينحال بسوى ( ايجاب ) كشيده مىشود . مِضٌّ - [ مضّ ] مُنَوَّنَةً : مرادف ( مِضُّ ) است . مِضَّ - [ مضّ ] مَبْنِيَّةً : مرادف ( مِضُّ ) است . مِضِّ - [ مضّ ] مَبْنِيَّةً : مرادف ( مِضُّ ) است . مَضَى - يَمْضِي و يَمْضُو مُضِيّاً و مُضُوّاً [ مضي ] الشيءُ : رفت و گذشت ، - مُضُوّاً سبيله و لِسَبيلِه : مُرد و بدرود زندگى گفت ، - مَضَاءً و مُضُوّاً على الأمر : موضوعرا ادامه داد ، باجرا در آورد و آن را تمام نمود ، - على البيع : اجازهء فروش داد ، - - مَضَاءً السيفُ : شمشير بريد . مَضَّى - تَمْضِيَةً [ مضي ] الأَمرَ : امر را به اجرا در آورد . المَضَّاء - [ مضي ] : بسيار با عزم و اراده . المُضَادّ - [ ضدّ ] : مخالف ، مناقض ؛ « المُضادّ للطائراتِ » : ضد هوائى . المُضَادَّة - [ ضدّ ] : تناقض و تعارض . المُضَارَبَة - [ ضرب ] : مزاحمت ، نوعى تجارت و بازرگانى براى بدست آوردن سود است . المُضَارَة - [ مضر ] من اللبن : آنچه از شير كه هنگام ترش شدن روان شود . المُضَارع - [ ضرع ] : همسان و مشابه ، فعلى است كه دلالت بر حال و يا آينده كند و يكى از حروف ( أنَيْتُ ) در اول آن مىآيد ، بحرى است از بحرهاى شعرى . المُضَاض - [ مضّ ] : آبى كه از بسيارى شورى آشاميده نشود ، دردى كه در چشم انسان يا عضوى ديگر پديد آيد ، خالص . المَضَاض - [ مضّ ] : سوختن ، آتش گرفتن . المَضَّاض - [ مضّ ] : سوزان . المُضَاعَف - [ ضعف ] : مفع ؛ « مُضَاعَف عددٍ صحيح ن » : در علم حساب عبارت است از حاصل ضرب ن در عدد صحيح ؛ « المُضَاعَفُ الأصغر للعدد ن » : عبارت است از كوچكترين مضاعفات آن ؛ « المُضَاعَفُ المُشْتَرَك بين عدَّةِ اعدادٍ صحيحة » : عددى است كه مضاعف همهء آنهاست . المُضَاعَفَات - [ ضعف ] ( طب ) : به واژه ( الاشتراكات ) مراجعه شود ، - فى السّياسة : مسائل پيچيده .