دهد . المُسْتَحِيل - [ حول ] : محال و غير ممكن ، كلام پوچ ؛ « المُسْتَحِيلات » : چيزهاى غير ممكن كه نمىتواند باشد . المُسْتَخْدَم - [ خدم ] : خدمتگزار ، كارمند ، كسى كه در برخى از كارهاى تجارى يا صناعى اشتغال مىورزد . المُسْتَخْدِم - [ خدم ] : كسى كه ديگرى را به كار مىگمارد و به او مزد مىدهد . المُسْتَخْلَص - ج مُسْتَخْلَصات [ خلص ] : انتخاب شده ، بدست آمده . المُسْتَخْمِر - [ خمر ] : بسيار شرابخوار . المُسْتَدْعِي - [ دعو ] : متقاضى ، شاكى . المُسْتَديِر - [ دور ] : آنچه كه به شكل دايره باشد . المُسْتَدِيرَة - [ دور ] : مؤنث ( المُسْتَدير ) است ، دايره اى كه چند راه به آن مىخورد ؛ « مُؤْتَمَرُ المائدة المستديرَة » : كنفرانس ميزگرد . المُسْتَدِيم - [ دوم ] : ثابت و بادوام ، مستمر ، غير منقطع . المِسْتَر - [ ستر ] : آنچه كه با آن خود را بپوشانند ، پوشش . المُسْتَرَاح - [ روح ] : توالت ، بيت الخلاء . المُسْتَرَاد - [ رود ] : جاى برگشت ؛ « مُسْتَرَادُ الرجُلِ » : جولانگاه مرد . المُسَتَّرَة - [ ستر ] : « جاريةٌ مُسَتَّرَة » : كنيزك پوشيده و با حجاب . المُسْتَرِق - [ سرق ] : فا ، ناتوان ، ناقص ؛ « مُسْتَرِقُ العُنُق » : مرد گردن كوتاه . المُسْتَرَقّ - [ رقّ ] : هر چيز رقيق و نازك . المُستَرْوِض - [ روض ] : « نباتٌ مُسْتَرْوِضٌ » : درخت بزرگ و بلند . المُسْتَرْوِضَة - [ روض ] : « أَرْضٌ مُسْتَرْوِضَةٌ » : زمينى حاصلخيز كه در آن گياهان به خوبى رويند . المُسْتَرِي - [ سري ] ( ح ) : شير درنده . المُسْتَشَار - [ شور ] : كسى كه مورد مشورت قرار گيرد ، نخست وزير در بعضى از كشورها . المُسْتَشرِف - [ شرف ] : بلند و مرتفع . المُسْتَشْرِق - [ شرق ] : شرقشناس ، خاورشناس . المُسْتَشْفَى - ج مُسْتَشْفَيَات - [ شفي ] : بيمارستان . المُسْتَشِيط - [ شيط ] : فا ، كسى كه بسيار مىخندد ، شتر فربه . المُسْتَطَاع - [ طوع ] : امكان پذير ؛ « قَدْر المستطاع ، على قدر المستطاع » : به اندازهء توانائى . المُسْتَطِير - [ طير ] : پخش و آشكار . المُسْتَعَار - [ عور ] : مفع ، چيزى كه بعنوان چيزى ديگر به كار برده مىشود ؛ « اسمٌ مستعار » : اسمى است غير حقيقى كه شخص آن را وسيله اى براى پنهان كردن نام حقيقى خود به كار مىبرد . المُسْتَعْجَل - [ عجل ] : مفع ، شتابزده ، ضرورت فورى . المُسْتَعْجَلَة - [ عجل ] : مؤنث ( المُسْتَعْجَل ) است ؛ « قاضي الأمورِ المُسْتَعْجَلَة » : رسيدگى خارج از نوبت به دعوائى از طرف رئيس دادگاه ؛ « طريقٌ مُسْتَعْجَلَة » : راه كوتاه و نزديك . المُسْتَعْصِي - [ عصي ] : فا ، آنچه كه درمان آن علاج ناپذير باشد . المُسْتَعْلِيَة - [ علو ] : « الحروف المُسْتَعْلِيَة » : اين حروف را مستعليه نامند : خ . ص . ض . ط . ظ . غ . ق ؛ و معناى استعلاء آنست كه صداى اين حروف به سمت بالا كشيده مىشود . المُسْتَعْمِر - ج مُسْتَعْمِرُون [ عمر ] : استعمارگر ؛ « دولةٌ مُسْتَعْمِرة » : دولت استعمارى . المُسْتَعْمَرَة - ج مُسْتَعْمَرَات [ عمر ] : آنچه را كه دولتى از كشورى ديگر در اختيار داشته باشد ، گروهى از جانوران كه با هم زندگى مىكنند ؛ « مستعمرةُ النَّحلِ » : خانهء زنبور . المُسْتَعْمَل - [ عمل ] : مفع ، آنچه كه مورد استفاده قرار گرفته است ؛ « حَبلٌ مُسْتَعْمَلٌ » : ريسمان كار كرده و مستعمل . المُسْتَعِير - [ عير ] : آنچه مانند ستور باشد ، اسب فربه . المُسْتَغَلَّات - [ غلّ ] : در آمدها و عايدات املاك و مزرعه‌ها . المُسْتَفَاض - [ فيض ] : « حديثٌ مُسْتَفَاضٌ فيه » : گفتار پخش شده . المُسْتَفِزّ - [ فزّ ] : يقال « قعد مُسْتَفِزّاً » ناراحت و يا ناآرام نشست . المُسْتفِيض - [ فيض ] : « حديثٌ مُسْتَفِيضٌ » : حديث منتشر و پخش شده . المُسْتَقْبَل - [ قبل ] من الزمان : آينده . المُسْتَقْبِل - [ قبل ] : فا ، - مِنَ الزّمان : زمان آينده . المُسْتُقَة - [ ستق ] : پوستين آستين دراز ، و در موسيقى ابزارى است كه با آن زنگ مىزنند - اين كلمه فارسى است - المُسْتقَة - [ ستق ] ( مو ) : مرادف ( المُسْتُقَة ) است . المُسْتَقَرّ - [ قرّ ] : جاى استقرار ، مكان . المُسْتَقْرَضَات - [ قرض ] : هي « أَيَّامُ العَجُوز » : به كلمهء ( العَجُوز ) مراجعه شود . المُسْتَقِلّ - [ قلّ ] : فا ؛ « هو مُسْتَقِلٌّ بنفسِه » : امور خود را در اختيار دارد ، ؛ « بلادٌ مستقلَّة » : كشورى مستقل و حاكم بر امور خود . المُسْتَقِيم - [ قوم ] : فا ، خط مستقيم ؛ « مُستقيمانِ متوازيانِ » : دو خط مستقيم كه موازى هم بوده و به هم نمىرسند . المُسْتَقِيمَات - [ قوم ] : « مُسْتَقِيماتُ الأَجْنحةِ » ( ح ) : نوعى از حشرات كه دو بال آنها در موقع استراحت بهم نزديك مىشوند و دو پاى نيرومند دارند كه براى پريدن آنها را كمك مىكند مانند ملخ . المُسْتَكِفّ - [ كفّ ] : هر چيز گرد مانند كفّهء ترازو . المُسْتَكِفَّات - [ كفّ ] : چشمه‌ها كه در گودالها مىباشند . المُسْتَكِنَّة - [ كنّ ] : حقد و كينه . المُسْتَلْحِم - [ لحم ] : فا ، شير درنده . المُسْتَلْزَمَات - [ لزم ] : مقتضيات ،