غَالِباً و فِى الْغَالِب « : اين چيزى است كه بيشتر اوقات پديد مىآيد ؛ » غالباً ما نَرى « : بيشتر اوقات مىبينيم . الغالِبِيَّة - اكثريت ، بيشترين هر چيزى . غالَطَ - غِلَاطاً و مُغَالَطَةً [ غلط ] ه : او را به غلط انداخت . الغالِط - في الأَمر : آنكه صحيح چيزى يا امرى را نداند . غالَظَ - مُغَالَظَةً [ غلظ ] ه : با او دشمنى و معارضه نمود . الغالِظ - ج غَلَظَة : فا . غالَقَ - مُغَالَقَةً [ غلق ] ه : با او شرط و گرو بست . الغالُون - ج غالُونات : گالُن ، پيمانهء مايعات است كه در انگلستان معادل چهار ليتر و 54 صدم ليتر و در آمريكا معادل 3 ليتر و 785 ليتر مىباشد - اين كلمه انگليسى است . الغالِي - [ غلو ] : فا ، ج غُلَاة ، غُلُو كننده ، گوشت فربه ؛ « سِعْرٌ غَالٍ » : نرخ گران ؛ « بِعْتُه بِالغَالِي » : آن را گران فروختم . الغالِيَة - ج غالِيَات و غَوَالٍ [ غلو ] : مؤنّث ( الغَالِي ) است . الغالِيَة - ج غَوَالٍ [ غلي ] : گونه اى عطر مركب كه از چند عطر آميخته شده باشد . الغالِيري - اشياء قيمتى مانند عكس و تابلو و صنايع دستى و زيور آلات ، گالرى ، نمايشگاه اين گونه اشياء ارزشمند . ( اين كلمه فرانسوى است ) . غامَ - - غَيْماً [ غيم ] تِ السماءُ : آسمان ابرى شد ، - البَعيرُ : شتر تشنه و گرمازده شده . غامَّ - مُغَامَّةً [ غمّ ] ه : يكديگر را اندوهگين كردند . الغامّ - فا ؛ « يومٌ غَامٌّ » : روز غم انگيز ، روزى گرم . الغامِد - فا ؛ « بِئْرٌ غَامِدٌ » : چاه آب كه روى آن با خاك پوشيده باشد ؛ « سفينَةٌ غَامِدٌ » : كشتى پُر از بار . الغامِدة - ج غَوَامِد : مؤنث ( الغَامِد ) است ؛ « بِئْرٌ غامِدَةٌ » : مرادف ( غامِدٌ ) است ؛ « سَفينَةٌ غامِدَةٌ » : مرادف ( غامِدٌ ) است . غامَرَ - مُغَامَرَةً [ غمر ] : خود را به سختيها انداخت ؛ « غامَرَ بِنَفْسِه » : به كارهاى سخت و بزرگ دست زد ، - ه : با او جنگيد و او را كشت و از مرگ نترسيد . الغامِر - فا ، زمين ويران كه به زير آب فرو رفته و قابل كشت نباشد ؛ « المَاءُ الْغَامِر » : آب بسيار . غَامَزَ - مُغَامَزَةً [ غمز ] ه : از يكديگر بد گوئى كردند ، - فيه : او را به زشتى ياد كرد و كوچك و سبك شُمرد . الغامِز - فا ، آنكه بخواهد نيزهء كج را راست كند . الغامِض - ج غَوَامِض : فا ، زمين هموار ، گُمنام ، خوار ، - مِن الْكُعُوبِ وَالسّوق : قوزك يا ساق پاى چاق و فربه ؛ « امْرٌ غامِضٌ » : كارى دشوار ؛ « غَوامِضُ الإِبِل » : شتران خُرد و كوچك اندام . الغامِضَة - ج غامِضَات و غَوَامِض : مؤنّث ( الغامِض ) است ؛ « الدّارُ الغَامِضَة » : خانه اى كه دور از خيابان ساخته شده است . الغانِي - [ غني ] : فا ، توانگر و خودكفا ، - بِالْمَكَان : كسى كه در آن مكان مقيم است ؛ « رَجُلٌ غَانٍ عَنْ كذا » : مردى كه بىنياز از آن چيز است . الغانِيَة - ج غانِيَات و غَوَانٍ [ غني ] : مؤنّث ( الغَانِي ) است ؛ زن زيبائى كه زيورآلات نياز نداشته باشد ، زن شوهردار . غاوَرَ - مُغَاوَرَةً [ غور ] العدوَّ : بر دشمن حمله كرد ، - القَومُ : آن قوم بر يكديگر حمله ور شدند . الغاوِي - ج غاوُون و غُوَاة [ غوي ] : فا ، گمراه ، آنكه دنبال هوى و هوس باشد ؛ « رأسُ غاوٍ » : سرى كوچك كه به هر سوى بسيار حركت داشته باشد . الغاوِيَة - [ غوي ] : مؤنّث ( الغاوي ) است ، مشك كه در آن آب باشد . غايَا - مُغَايَاةً [ غيي ] القومُ فوق رأسه بالسيوف : شمشيرها را بالاى سر آن مرد بركشيدند مثل اينكه بر سر او سايه افكندند . غايَرَ - غِيَاراً و مُغَايَرَةً [ غير ] ه : با او مخالفت كرد ، در فروش به او اعتراض نمود ، غير از او بود ، با او داد و ستد و مبادله كرد . غايَظَ - مُغَايَظَةً [ غيظ ] ه : او را خشمناك كرد . الغايَة - ج غايَات و غايٌ [ غيي ] : پايان ؛ « لِغَايَةِ كَذا » : تا پايان چيزى ، تا اينكه ؛ پرچم ، مقصود و هدف ؛ « الغاية تُبَرِّرُ الْوَاسِطَة » : هدف واسطه را تزكيه مىنمايد . پايان هر چيزى ؛ « كَانَ غَايَةً فِى الجَمال » : در نهايت زيبائى بود ؛ « غَايَتُكَ انْ تَفْعَلَ كذا » : نهايت توانائى تو اين است كه فلان كار را انجام دهى ؛ « لِلْغَايَة » : آخرين درجه ؛ « انتَ بَعيدُ الغَايَة » : عقيده و رأى تو صحيح است . غَبَّ - - غَبّاً و غِبّاً [ غبّ ] : پس از چند روزى به ديدن آمد ، - عِنْدَه : شب را نزد او به سَر بُرد ، - عَنْه : روزى نزد او آمد و روز ديگر نيامد ، - تْ عليْه الحُمّي : روزى تب كرد و روز ديگر نكرد ، - الرأيَ : در اظهار نظر تأمُّل كرد ، - غَبّاً و غِبّاً و غُبُوباً و غُبُوبَةً الطَّعامُ : غذا گنديد ، بد بو شد ، - تِ الأُمُورُ : كارها به پايان نزديك شد ، - - غَبّاً و غِبّاً و غُبُوباتِ الماشيةُ : ستور يك روز در ميان آب خورد . الغَبّ - [ غبّ ] : مص ، - عند العامَّة : آب را يك جا سر كشيدن و نوشيدن ، اين كلمه در زبان متداول رايج است . الغِبّ - [ غبّ ] : مص ، - ج أَغْباب : پايان هر چيزى و به معناى ( بَعد ) نيز آمده است ؛ « حُمَّى الغِبِّ » : تب نوبه ؛ « ماءٌ غِبٌّ » : آب دور از دسترس . غَبَّى - تَغْبِيَةً [ غبي ] الشيءَ : آن چيز را پنهان كرد ، - الشعْرَ : موى سر را كوتاه كرد يا تراشيد . الغَبَاء - [ غبو ] : زمين فرو رفته ، - مِنَ التُّراب : خاكى كه گرد آن بر طرف شده باشد . الغَبَاء - [ غبي ] من التراب : خاكى كه گرد آن در هوا پراكنده شده باشد .