الصَّيْرَف - ج صَيَارِفة [ صرف ] : فروشندهء ارز و پول ، صرّاف . الصَّيْرَفيّ - ج صَيَارفة [ صرف ] : مرادف ( الصَّيْرف ) است . الصِّيصَة - ج صَيَاصٍ [ صيص ] : سيخك پاى خروس ، شاخ آهو و يا گاو ، ابزار چيدن خرما ، قلاب بافندگى ، چنگك رفوگرى . ديوار و سور و يا دژ محكم . الصِّيصِيَة - ج صَيَاصٍ : مرادف ( الصِّيصَة ) است . الصَّيِّغ - [ صوغ ] : مرادف ( الصوَّاغ ) است . الصِّيغة - ج صِيَغ [ صوغ ] : گونه ، اصل و نسب ؛ « هُو مِنْ صِيغَةٍ كَرِيمَةٍ » : او از نژاد و نسب بزرگى است ، عكس ، شكل و در زبان متداول به معناى زيور آلات است . صِيفَ - [ صيف ] المكانُ أو الرجُلُ : باران تابستانى بر آن مكان يا آن مرد باريد . صَيَّفَ - تَصْيِيفاً [ صيف ] بالمكان : در فصل تابستان در آنجا اقامت كرد ، - الْمَكَانَ : در همهء فصل تابستان در آنجا باقى ماند « هَذَا الطَّعامُ يُصَيِّفُنِى » : اين توشه براى غذاى تابستان من كافى است . صُيِّفَ - [ صيف ] المكانُ أو الرجُلُ : باران تابستان بر آن مكان يا آن مرد فرود آمد . الصَّيْف - ج أَصْيَاف [ صيف ] : فصل تابستان ( از اول تيرماه تا پايان شهريور ) مطابق 21 حزيران تا 21 ايلول . الصَّيِّف - [ صيف ] : باران تابستانى ، گياهى كه در تابستان مىرويد . الصَّيِّفَة - [ صوف ] : « جُبَّةٌ صَيِّفَةٌ » : عَبا و قباى پشمى . الصَّيِّفَة - [ صيف ] : باران تابستانى . الصَّيْفِيّ - [ صيف ] : آنچه كه ويژه تابستان است ، محصول كم تابستانى ، گياهى كه در تابستان رويد ، آنچه از ميوه كه در تابستان چيده مىشود مانند انگور ، انجير ، سيب ، گوجه و غيره . الصَّيْفِيَّة - [ صيف ] : فصل تابستان . الصيْلَم - [ صلم ] : شمشير . الصِّينِيَّة - سينى ، طَبَق ، مفرد ( الصَّواني ) است . الصِّيوان - ج صَوَاوِين : چادر بزرگ از قماش - فارسى است . الصَّيُوب - [ صوب ] : درست كار ، مرادف ( الصَّائب ) است . الصَّيُوب - [ صيب ] من السِّهام ، ج صُيُب : تيرى كه به هدف اصابت كند . الصَّيُّوب - [ صوب ] : « مطرٌ صَيُّوبٌ » : باران كه در حال ريزش باشد . الصَّيُود - ج صِيد و صُيُد [ صيد ] : مرادف ( الصَّيَّاد ) است ، « كَلْبٌ صَيُودٌ و صَقَرٌ صَيُودٌ » : سگ شكارى ، باز شكارى .