فؤاد افرام البستانى ( مترجم : مهيار )
251
فرهنگ ابجدى ( عربى - فارسي ) ( ترجمهء المنجد الأبجدى )
پيچيد . تَكَبَّلَ - تَكَبُّلًا [ كبل ] : مطاوع « كَبَّلَ ) است . التِّكَّة - ج تِكَّات : كوبيدن ، صداى تك تك ساعت ، - ج تِكَك : بند شلوار . تَكَتَّبَ - تَكَتُّباً [ كتب ] : الرّجلُ آن مرد كمربند پوشيد و جامههايش بر تن او جمع شد ، - تِ الكَتائِبُ : لشكرها فراهم شدند . تَكَتَّفَ - تَكَتُّفاً [ كتف ] : دستهاى خود را بر سينهاش نهاد ، - تِ الخَيْلُ : سرشانههاى اسبان بهنگام راهپيمائى برجسته شد . تَكْتَكَ - تَكْتَكَةً [ تكتك ] تِ الساعةُ : صداى تك تك ساعت شنيده شد . تَكَتَّلَ - تَكَتُّلًا [ كتل ] الشيءُ : آن چيز جمع و فراهم و گرد شد . اين واژه را در زبان متداول ( تَكَبْتَلَ ) گويند ، - الْقَومُ : آن قوم بر سر يك رأى توافق كردند ، - الْقَصِيرُ : شخص كوتاه اندام با گامهاى كوچك و نزديك بهم راه رفت چنان كه گوئى مىغلطد . التَّكْتِيَّة مترادف ( التكْتِيك ) است . التَّكْتِيك - ابزارى كه براى پيشرفت در كارى به كار گرفته مىشود ، - ( اع ) : فن آرايش حركت لشكريان - اين واژه يونانى است . تَكَثَّرَ - تَكَثُّراً [ كثر ] فلانٌ : تظاهر به افزونى كرد ، - بِمَالِ غَيرِه : از بسيارى مال ديگرى سخن گفت ، - منَ الشيءِ : بسيارى از آن چيز را گرفت ، - بالكَلَام : سخن بدرازا گفت . تَكَثْلَكَ - تَكَثْلُكاً : آن مرد مسيحى كاتوليك شد . تَكَحَّلَ - تَكَحُّلًا [ كحل ] : سرمه به چشم خود كشيد ، - المَكَانُ بالخُضْرة : در آن مكان اولين سبزى گياه آشكار شد . تَكَدَّى - تَكَدِّياً [ كدي ] : با تكلَّف گدائى و دريوزگى كرد . تَكَدَّدَ - تَكَدُّداً [ كدّ ] : رنج كشيد و آزرده شد . تَكَدَّحَ - تَكَدُّحاً [ كدح ] الجلدُ : پوست خراشيده شد . تَكَدَّرَ - تَكَدُّراً [ كدر ] الشيءُ : آن چيز كدر و تيره شد ، - عَلَيهِ : از او خشمگين شد . تَكَدَّسَ - تَكَدُّساً [ كدس ] : مطاوع ( كدَّسَ ) است ، - الرَّجُلُ : آن مرد سينهى خود را برجسته و دوشهاى خود را تكان داد و با شتاب راه رفت ، - الفَرَسُ : اسب سنگين راه رفت ، - تِ الخَيْلُ : بعضى از اسبان بهنگام رفتن بر بعضى ديگر سوار شدند . تَكَدَّشَ تَكَدُّشاً [ كدش ] الرجُلُ : آن مرد از پشت ضربه خورد و بر زمين افتاد . التِّكِذَّاب - [ كذب ] : بسيار دروغگو . تَكَذَّبَ - تَكَذُّباً [ كذب ] : خود را وانمود به دروغ گفتن كرد ، - فلاناً و عليه : فلانى را دروغگو پنداشت . تَكَرَّى - تَكَرِّياً [ كري ] : خوابيد . التَّكْرَار - [ كرّ ] : مص ؛ « تَكْراراً » : بارها ؛ « مِرَاراً او تَكْراراً » : بارها و بارها . تَكَرَّبَ - تَكَرُّباً [ كرب ] : خرما از بيخ شاخهى خرما چيد . تَكَرْدَسَ - تَكَرْدُساً [ كردس ] : آن چيز منقبض و درهم كشيده شد . تَكَرَّرَ - تَكَرُّراً [ كرّ ] : مطاوع ( كرّر ) است . تَكَرَّسَ - تَكَرُّساً [ كرس ] : مطاوع ( كَرَّسَ ) است . تَكَرَّشَ - تَكَرُّشاً [ كرش ] القومُ : آن قوم گردهم آمدند ، - وجهُهُ : چهرهاش گرفته شد . تَكَرَّعَ - تَكَرُّعاً [ كرع ] الرجُلُ : بر روى دست و پاى خود آب ريخت . تَكَرْفَسَ - تَكَرْفُساً [ كرفس ] : آن چيز درهم شد و بعضى از آن به بعضى ديگر پيوست . تَكَرْكَرَ - تَكَرْكُراً [ كركر ] في الأمرِ : در آن كار دو دل و مردد شد ، - الماءُ : آب به مسيل خود بازگشت ، - الطائرُ : پرنده بهنگام پرواز فرو افتاد . تَكَرَّمَ - تَكَرُّماً [ كرم ] : تظاهر به بخشندگى كرد ، - عن كذا : از چيزى دور و بيزار شد . التَّكْرِمَة - [ كرم ] : مص ، بالشى كه انسان از نظر وقار و احترام بر آن مىنشيند . تَكَرَّهَ - تَكَرُّهاً [ كره ] الشيءَ : آن چيز را نپسنديد ، - هُ : از آن چيز بيزار شد . التَّكْرِيشَة - [ كرش ] ( ط ) : غذائى كه در شكنبه مىپزند . تَكَزَّمَ - تَكَزُّماً [ كزم ] الفَاكِهةَ : ميوه را با پوست خورد . تَكسَّى - تكسِّياً [ كسو ] بالكساء : جامه و يا ردا پوشيد . تَكَسَّبَ - تَكَسُّباً [ كسب ] مالًا أو عِلْماً : مال يا دانش اندوخت و سود برد ، - الرّجُلُ : آن مرد تظاهر به كاسبى كرد ، - فلاناً : او را وادار به كسب كرد . تَكَسَّرَ - تَكَسُّراً [ كسر ] : مطاوع ( كَسَّرَ ) است ، - الشَّيءَ : آن چيز را شكست . التَّكَسُّر - [ كسر ] : مص ، - ( طب ) : حالتى است در انسان كه درجهى حرارت بدن وى كم و در پوست و عضلهى او ترنجيدگى پديد مىآيد . تَكَسَّعَ - تَكَسُّعاً [ كسع ] في ضلاله : بدنبال گمراهى خود رفت . تَكَسَّف - تَكَسُّفاً [ كسف ] تِ الشمسُ : خورشيد گرفته شد . التَّكْسِير - [ كسر ] : مص ، - ( ه ) : مساحت . تَكَشَّأ تَكَشُّؤاً [ كشأ ] الشيءُ : پوست آن چيز كنده شد ، - الرّجُلُ من الطَّعَامِ : آن مرد از خوردن غذا سير و پر شد . تَكَشَّرَ - تَكَشُّراً [ كشر ] : دندانهاى خود را نشان داد . تَكَشَّطَ - تَكَشُّطاً [ كشط ] السحابُ في السماء : ابر در آسمان بريده و پراكنده شد . تَكَشَّفَ - تَكَشُّفاً [ كشف ] الشيءُ : آن چيز آشكار و نمايان شد ، - البرقُ : برق آسمان را پر كرد ، - الرَّجُلُ : آن مرد رسوا شد ، - الأَمرُ عن لَا شَيء : نتيجه از آن كار گرفته نشد . التَّكْعِيب - [ كعب ] : مص ؛ « تَكْعِيبُ عددٍ ما » ( ع ح ) : حاصل ضرب سه عدد مساوى در يكديگر مانند تكعيب عدد 6 كه مىشود 6 6 6 - 216 تَكَفَّى - تَكَفِّياً [ كفي ] النباتُ : گياه بلند شد .