تَكَفَّأَ - تَكَفُّؤاً [ كفأ ] في مِشْيته : خراميد و با ناز راه رفت . تَكَفَّتَ - تَكَفُّتاً [ كفت ] الثوبُ : جامه چروكيده شد ، - الطَّائرُ و غيرُهُ : پرنده و جز آن در پرواز يا دويدن شتاب كرد و گرفته و ترنجيده شد ، - فى مَسِيرِه : در راه رفتن خود شتابيد . تَكَفَّفَ - تَكَفُّفاً [ كفّ ] الناسَ : دست خود را براى درخواست چيزى به سوى مردم دراز كرد ، - الرّجُلُ : آن چيز را با كف دست گرفت يا كفى طعام خواست يا مقدارى غذا كه وى را كفاف دهد خواست ، - دَمْعُهُ : اشك او باز ايستاد ، - عن الأَمْرِ : آن امر را رها كرد . تَكَفْكَفَ - تَكَفْكُفاً [ كفكف ] عنهُ : از او منصرف و روى گردان شد . تَكَفَّلَ - تَكَفُّلًا [ كفل ] البعيرُ : بر كوهان شتر پارچه‌اى انداخت و بر روى آن نشست ، - لهُ بكذا : آن چيز را براى وى ضمانت كرد ؛ « تَكَفَّلَ بِالْمَال » : آن مال را تضمين كرد و به عهده گرفت . تَكَفَّنَ - تَكَفُّناً [ كفن ] بكذا : خود را با چيزى پوشانيد و از چشمها پنهان شد . التُّكْلَان - [ وكل ] : اعتماد و اتكال و تفويض امر به ديگرى . تَكَلأَ - تَكَلُّؤاً [ كلأ ] الكلأةَ بيعانه گرفت ، مهلت خواست . التُّكَلَة - [ وكل ] : ناتوانى كه كار خود را به ديگرى واگذار كند و بر او اعتماد نمايد . تَكَلَّحَ - تَكَلُّحاً [ كلح ] البرقُ : برق پياپى درخشيد ، - الوَجْهُ : چهره ترشروى شد ، - الرَّجُلُ : آن مرد لبخند زد . تَكَلَّسَ - تَكَلُّساً [ كلس ] : آن چيز آهك يا بسان آهك شد ، - من الْمَاءِ : از آن سيراب شد . تَكَلَّفَ - تَكَلُّفاً [ كلف ] الأمرَ : عهده‌دار آن كار شد و در آن رنج كشيد . التَّكْلِفَة - ج تَكَالِيف [ كلف ] : سختى ؛ « سَئِمْتُ تَكَالِيفَ الحَيَاةِ » : از سختيهاى زندگى خسته شدم . تَكَلَّلَ - تَكَلُّلًا [ كلّ ] : تاج بر سر نهاد ، - الشَّابُّ و الآنِسَة : آن جوان و آن دوشيزه با هم ازدواج كردند . به واژه‌ى ( الإكْلِيل ) رجوع شود ، - هُ القَومُ : آن قوم گرداگرد او قرار گرفتند ، - الشيءُ بهِ : آن چيز به دور او قرار گرفت ، - بِالنَّجَاح : كامياب شد ، عاقبت بخير شد ، - السَّحَابُ عن البرق : ابر از برق درخشنده شد و لبخند زد . تَكَلَّمَ - تَكَلُّماً و تَكِلَّاماً [ كلم ] الرجُلُ كلمةً و بكلمة : آن مرد سخن گفت . التَّكْلِيف - ج تَكَالِيف [ كلف ] : مص ؛ « بِلَا تَكْلِيف » : به سادگى ، بدون تكليف ؛ « تَكَالِيفُ المَعِيشَة » : هزينه‌ى زندگى . تَكَمَّى - تَكَمِّياً [ كمي ] الشيءُ : آن چيز پوشيده شد ، - الشيءَ : آن چيز را نگهداشت و پنهان كرد ، - تِ الفِتْنَةُ النّاسَ : فتنه در مردم افتاد . تَكَمَّأَ - تَكَمُّؤاً [ كمأ ] تْ عليهِ الأرضُ : زمين آن را ناپديد كرد ؛ « خَرَجَ النّاسُ يَتَكَمَّأونَ » : مردم براى چيدن و برداشت قارچ بيرون آمدند . تَكَمَّشَ - تَكَمُّشاً [ كمش ] الجلدُ و نحوُهُ : پوست و مانند آن چروكيده شد . تَكَمَّلَ - تَكَمُّلًا [ كمل ] : آن چيز تمام و كمال شد . التَّكْمِلَة - [ كمل ] : « تَكْمِلَةُ الشيءِ » : پايان چيزى ، متمّم هر چيزى . تَكَمَّمَ - تَكَمُّماً [ كمّ ] بثيابه : با جامه‌هايش خود را پوشانيد ، - هُ : آن چيز را بست و گل اندود كرد . تَكَمَّنَ - تَكَمُّناً [ كمن ] : خود را پنهان كرد . تَكَمَّهَ - تَكَمُّهاً [ كمه ] في الأرض : بىآنكه بداند به كجا مىرود به سفر پرداخت . تَكَنّى - تَكَنِّياً [ كنّ ] خانه‌نشين شد . اصل اين واژه ( تَكَنَّنَ ) است . تَكَنَّى - تَكَنِّياً [ كني ] بكذا : به نامى كينه گرفت ، - الرّجُلُ : آن مرد كينه‌ى خود را گفت تا شناخته شود ، خود را پنهان كرد . التَّكَنَةَ - ج تَكَنَات : ساختمان چوبى كه سقف آن را با گچ و آجر بپوشانند - اين واژه تركى است - تَكَنَّزَ - تَكَنُّزاً [ كنز ] لحمُهُ : گوشت او گرد آمد و سخت شد . تَكَنَّسَ - تَكَنُّساً [ كنس ] الظبيُ : آهو ناپديد و در لانه‌اش پنهان شد ، - الرَّجُلُ : آن مرد داخل خيمه شد ، - تِ المرأةُ : آن زن به درون هودج درآمد . التَّكْنِيك - آنچه كه ويژگى به فن و هنر و دانش داشته باشد ، روشهاى فنى يا حرفه‌اى در كارها ، تكنيك . اين واژه يونانى است - التِّكْنِيكيّ - منسوب به ( التّكْنيك ) است . تَكَهْرَبَ - تَكَهْرُباً [ كهرب ] فلانٌ أو الشيءُ : در فلانى يا آن چيز نيروى برق به علت اتصال سيم برق يا جز آن دميد و سرايت كرد ، - فلانٌ : فلانى از خشم برافروخته شد . تَكَهَّفَ - تَكَهُّفاً [ كهف ] الجبلُ : در آن كوه غارها پديد آمد . تَكَهَّلَ - تَكَهُّلًا [ كهل ] النباتُ : گياه به رشد طبيعى خود رسيد . تَكَهَّمَ - تَكَهُّماً [ كهم ] الرجُلُ : از جنگيدن و يارى كردن سستى نمود . تَكَهَّنَ - تَكَهُّناً و تَكْهِيناً [ كهن ] لفلانٍ : براى فلانى پيشگوئى كرد و فال زد . تَكَوَّى - تَكَوِّياً [ كوي ] الرجُلُ : به جاى تنگى درآمد كه در آن گرفته و بد حال شد . تَكَوْثَرَ - تَكَوْثُراً [ كوثر ] الغبارُ : گرد و خاك بسيار و انباشته شد . تَكَوَّرَ - تَكَوُّراً [ كور ] : بر زمين افتاد ، زمين خورد ، در هم كشيده شد . تَكَوَّزَ - تَكَوُّزاً [ كوز ] القومُ : آن قوم گردهم آمدند . تَكَوْسَجَ - تَكَوْسُجاً [ كوسج ] الرجُلُ : آن مرد كوسه شد . تَكَوَّعَ - تَكَوُّعاً [ كوع ] تْ يَدُهُ : دست او كج شد . تَكَوَّفَ - تَكَوُّفاً و كَوْفَافاً على غير القياس [ كوف ]