پياپى بر زمين افتاد . تَسَاكَبَ - تَسَاكُباً [ سكب ] الدمعُ : اشك روان شد . تَسَاكَرَ - تَسَاكُراً [ سكر ] : اظهار مستى كرد ، مست شد . تَسَاكَنَ - تَسَاكُناً [ سكن ] القومُ في الدار : آن قوم با هم در آن خانه سكونت كردند . تَسَالَفَ - تَسَالُفاً [ سلف ] الرجُلانِ : آن دو مرد باجناق هم شدند . تَسَالَمَ - تَسَالُماً [ سلم ] القومُ : آن قوم با هم آشتى و توافق كردند ، - تِ الخَيْلُ : اسبان بى آنكه يكديگر را برانگيزند به راه افتادند . تَسَامَى - تَسَامِياً [ سمو ] القومُ : آن قوم با هم مفاخرت كردند ، همديگر را با نام خواندند ، - القومُ على الخيلِ : آن قوم سوار بر اسبان شدند . تَسَامَحَ - تَسَامُحاً [ سمح ] في كذا : آن كار را سهل و آسان گرفت . تَسَامَرَ - تَسَامُراً [ سمر ] القومُ : آن قوم شبانگاه با هم سخن گفتند . تَسَامَعَ - تَسَامُعاً [ سمع ] بهِ الناسُ : مردم از آن چيز با خبر شدند و به يكديگر گفتند . تَسَانَدَ - تَسَانُداً [ سند ] اليهِ : بر او اعتماد كرد . تَسَاهَلَ - تَسَاهُلًا [ سهل ] الرجُلانِ : آن دو مرد بر هم آسان گرفتند و نرمى كردند ، - الأمرُ عليه : امر بر او آسان شد . اين واژه ضدّ ( تَعَاسَرَ ) است . تَسَاهَمَ - تَسَاهُماً [ سهم ] القومُ : آن قوم با هم قرعه‌كشى كردند ، - القومُ الشيءَ : آن قوم آن چيز را بين خود تقسيم كردند . تَسَاوَقَ - تَسَاوُقاً [ سوق ] تِ الماشيةُ : چارپايان بدنبال هم به راه افتادند ، در رفتن انبوهى كردند . تَسَاوَلَ - تَسَاوُلًا [ سأل ] القومُ : آن قوم از يكديگر سؤال كردند . تَسَاوَمَ - تَسَاوُماً [ سوم ] البائعُ و المشتري السلعةَ : فروشنده و خريدار معامله را قولنامه كردند ، - الرَّجُلانِ فى السّلعةِ : آن دو مرد ( فروشنده و خريدار ) در معامله با هم چانه زدند . تَسَايَرَ - تَسَايُراً [ سير ] الرجُلانِ : آن دو مرد با هم مسايرت كردند و رفتند ، - عن وجهِهِ الغَضَبُ : خشم از او بر طرف گرديد . تَسَايَفَ - تَسَايُفاً [ سيف ] القومُ : آن قوم با شمشيرها بر يكديگر تاختند . تَسَايَلَ - تَسَايُلًا [ سيل ] القومُ : آن قوم از هر طرف آمدند . تَسَأَّلَ - تَسَؤلًا [ سأل ] : چيزى خواست ، تقاضا كرد ، گدائى نمود . تَسَبَّى - تَسَبِّياً [ سبي ] فلانٌ لفلان : از فلانى استمالت و با او دوستى كرد . تَسَبَّبَ - تَسَبُّباً [ سبّ ] الرجُلُ : در طلب اسباب برآمد ، كمى تجارت كرد ، - بالأَمرِ : او علت و سبب ان امر شد ، - بهِ اليهِ : به او پناه برد ، - عن كذا : از آن چيز حاصل شد ، بدست آمد . التَّسْبِحَة - [ سبح ] : مص ، ج تَسَابِيح : ستايش با تسبيح . تَسَبَّخَ - تَسَبُّخاً [ سبخ ] الحرُّ أو الغضبُ : گرما يا خشم آرام شد . تَسَبْسَبَ - تَسَبْسُباً [ سبسب ] الماءُ : آب روان شد ، - الشَّعْرُ : موى افشان و فروهشته شد اين تعبير در زبان متداول رايج است - تَسَتَّرَ - تَسَتُّراً [ ستر ] : پوشيده شد . تَسَحْسَحَ - تَسَحْسُحاً [ سحسح ] الماءُ : آب از بالا روان شد . تَسَحَّنَ - تَسَحُّناً [ سحن ] هُ : به آب و رنگ چهره‌ى او نگاه كرد . تَسَخَّى - تَسَخِّياً [ سخو ] : خود را به سخاوت و بخشندگى وانمود كرد . تَسَخَّرَ - تَسَخُّراً [ سخر ] هُ : او را بدون مزد به كار گرفت ، - بهِ و منهُ : او را ريشخند كرد . تَسَخَّطَ - تَسَخُّطاً [ سخط ] هُ : از او راضى نشد و بر او خشم گرفت ، - العطاءَ : عطا را كم كرد و او را خشنود نكرد . تَسَخَّمَ - تَسَخُّماً [ سخم ] عليهِ : بر او كينه و خشم گرفت . تَسَدَّدَ - تَسَدُّداً - [ سدّ ] : مطاوع ( سَدَّدَهُ ) است ، - الشيءُ : آن چيز راست و استوار شد . تَسَدَّرَ - تَسَدُّراً [ سدر ] بثوبهِ : خود را با جامه پوشانيد . التَّسْدِيد - [ سدّ ] : مص ؛ « تسديدُ الحسابِ عند التُّجَّار » : تسويه‌ى حساب در نزد بازرگانان . تَسَرَّى - تَسَرِّياً [ سرو ] : به بخشندگى و جوانمردى خود را وانمود كرد ، چيزى را برگزيد . تَسَرَّبَ - تَسَرُّباً [ سرب ] من الماءِ : از آب پُر شد ، - الواحشُ فى جُحرِهِ : آن جانور وحشى به داخل سوراخش شد ، - فى البلاد : بطور پنهانى وارد كشور شد ؛ « تَسَرَّيَتِ الجواسيس » : جاسوسان به داخل كشور نفوذ كردند . تَسَرْبَلَ - تَسَرْبُلًا [ سربل ] بالسربال : شلوار پوشيد ، - الرّجُلُ : آن مرد در كار خود سرگشته و دو دل شد بطوريكه نمىدانست چه كند . اين تعبير در زبان متداول رايج است . تَسَرَّحَ - تَسَرُّحاً [ سرح ] من المكان : از آن مكان خارج شد ، - عنهُ : اندوه از او رفت ، - الكتَّانُ : رشته‌هاى كتان از هم جدا شدند . تَسَرَّدَ - تَسَرُّداً [ سرد ] الدرُّ : مرواريد در رشته منظَّم شد . تَسَرَّرَ - تَسَرُّراً [ سرّ ] : كنيزكى براى خود گرفت . تَسَرَّطَ - تَسَرُّطاً [ سرط ] الشيءَ : آن چيز را بلعيد . تَسَرَّعَ - تَسَرُّعاً [ سرع ] : بدون انديشيدن در كارى شتاب كرد ، - الأَمْرُ : آن كار شتابان شد ، - الى الأمرِ : به آن كار مبادرت و شتاب كرد ، - بالأمرِ : به آن كار دست زد . تَسَرَّقَ - تَسَرُّقاً [ سرق ] : اندك اندك دزديد ، - النظرَ او السمعَ : او استراق سمع و يا نظر كرد ، - عليه : خواست تا مشرف و مسلَّط بر او شود . تَسَرْوَلَ - تَسَرْوُلًا [ سرول ] : شلوار پوشيد . التَّسْرِيج - [ سرج ] : درشت دوزى ، كوك زدن . اين واژه در زبان متداول رايج است و فصيح آن ( التَّشْرِيج ) است . التَّسْرِيحة - [ سرح ] : اسم نوع است از ( سَرَّحَ ) .