سخنرانى [ در جمع ايرانيان مقيم خارج دربارهء تساوى سلطنت با ديكتاتورى ] زمان : 24 مهر 1357 / 13 ذى القعدة 1398 مكان : پاريس ، نوفل لوشاتو موضوع : سلطنت مساوى با ديكتاتورى حضار : دانشجويان و ايرانيان مقيم خارج [ بسم اللَّه الرحمن الرحيم ] عجز و ناتوانى شاه و امريكا از آرام كردن اوضاع لكن منزل ما منزلى است كه آقايان همه مىايستند ؛ ايستاده‌اند . . . و اينجا جاى پذيرايى نيست . من از آقايان معذرت مىخواهم . منزل خودتان است اينجا . من اميدوارم كه شما در هر جا باشيد ، يك افراد مفيدى براى جامعهء خودتان باشيد ؛ و جوامع ما احتياج دارد به يك رجالى هم ، از اولِ اينكه قصد حكومت مىكند تا آنجايى كه ادارات و مهمتر از اينها هست ؛ و الآن [ با ] بسيارى نابسامانى ، ايران ادامهء حيات مىدهد ، و امريكا از عهدهء اينكه اداره كند مملكت را ، برنمىآيد و شاه هم مملكت را عاجز از اين است كه آرام كند . مردم را هر قوه‌اى بيايد هم عاجز است [ كه آرام كند ] . اگر تقبل كند كه يك نظامى هم براى ايران باشد يا مثلًا كودتاى نظامى هم بشود ، يك نظامى سفاك سر كار بيايد ، باز نمىتواند اين وضع ايران را آرام بكند . با سرنيزه نمىشود يك ملتى را - با سرنيزه - خاموش كنند و بگويند كه شما بايد در حال اختناق تا آخر باشيد . اين موقتى مىشود ؛ اما دائمى نمىشود . ملت ، مخالف با اصل سلطنت و اين حال اختناقى كه الآن پنجاه سال در ايران حكومت كرده است ديگر امَد « 1 » آن سر آمده است به حَسَب ظاهر ؛ براى اينكه ملت ما ديگر آن ملت بيست سال پيش از اين نيست . ملت ما الآن يك ملت بيدارى است كه همهء قشرهايش قيام كرده‌اند به ضد

--> ( 1 ) - زمان .