شمشير داشتند اما چند نفر با هم يك شتر داشتند و چند نفر با هم مثلًا يك اسب ، ده تا اسب در يك جمعيتشان پيدا مىشد ، اسبى نداشتند ، شتر حسابى نداشتند ، اسبى نداشتند ، آذوقهء حسابى نداشتند اما قدرت داده بود اسلام به اينها ، يعنى تحت تعليمات متن اسلام و آن كسى كه متن اسلام را پياده كرده بود ، يك همچو قدرتى به مسلمين داده بود كه همين آدمهايى كه ديروز چيزى نبودند و يك عده فقرايى با هم آنجا مىلوليدند ، امروز شمشير را كشيدند و دوتا امپراتورى كه تمام دنيا - آن وقت از اينجاها خبرى نبوده ، آن وقت اين دو امپراتورى بوده است كه يكى روم بوده و يكى ايران بوده - اين دو امپراتورى را ، اين يك مشت عرب صُعلوك « 1 » و گدا كه شمشير چند تا در اين - مثلًا - ده هزار ، بيست هزار نفر بوده ، اينها همه شمشير نداشتند ، همه زره نداشتند ، همه چيز نداشتند ، با همين دست خالى راه افتادند لكن قدرت روحى داشتند - مثل ما نبودند كه ضعيف النفس يا ضعيف القلب باشند ! قدرت روحى داده بود اسلام به آنها - همين عدهء قليل با همين قدرت الهى كه به آنها داده شده بود و پشتوانه‌اى كه اسلام دنبالش بود و دعوتى كه اسلام مىكرد از اينها ، راه افتادند و آن دوتا امپراتورى بزرگ را شكست دادند و فتح كردند . ايران فتح شد در زمانِ قبل از اينكه سى سال از اسلام بگذرد ، ايران فتح شد و روم فتح شد ؛ و مملكت اسلام رفت تا آن طرف آفريقا و تا همه جا ، تا اسپانيا رفت . منتها بعد بىعرضگى كردند خود مسلمانها كه يك مسئلهء ديگر است . سلوك پيامبر و جانشينان وى پس ، ما متن اسلام را كه مطالعه بكنيم اين جور نبوده است كه متن اسلام آمده است كه سلاطين را تسلط بدهد بر فقرا ، بر طبقهء بعد ؛ قدرتمندها را سلطه بدهد بر غير قدرتمندها . متن اسلام اين جور نبوده . آنهايى كه دعوت به اسلام مىكردند ، مثل خود پيغمبر و بعدش - مثلًا - خلفاى اولى كه يكجور ديگرى بودند و بعدش حضرت امير - سلام اللَّه عليه - اينها چه جور بودند ؟ اينها

--> ( 1 ) - فقير .