محاكم ايران حق رسيدگى ندارد . ولى اگر به يك سگ آنها تعرضى بشود ، پليس بايد دخالت كند ؛ دادگاه بايد رسيدگى نمايد ! امروز كه دولتهاى مستعمره يكى پس از ديگرى با شهامت و شجاعت ، خود را از تحت فشار استعمار خارج مىكنند و زنجيرهاى اسارت را پاره مىكنند ، مجلس مترقى ايران با ادعاى سابقهء تمدن 2500 ساله ، با لاف همرديف بودن با ممالك مترقيه ، به ننگين ترين و موهنترين تصويبنامهء غلط دولتهاى بىحيثيت رأى مىدهد ، و ملت شريف ايران را پست ترين و عقب افتاده ترين ملل به عالَم معرفى مىكند ؛ و با سرافرازى هر چه تمامتر دولت از تصويبنامهء غلط دفاع مىكند و مجلس رأى مىدهد . از بعض منابع مطلع به من اطلاع دادند كه اين طرح مفتضح را به دولت پاكستان ، اندونزى ، تركيه ، آلمان غربى ، پيشنهاد كرده‌اند ، و هيچ كدام زير بار اين اسارت نرفته‌اند . تنها دولت ايران است كه اين قدر با حيثيت ملت و اسلاميت ما بازى مىكند و آن را به باد فنا مىدهد علما و روحانيون كه مىگويند بايد قدرت سرنيزه در مقدرات كشور دخالت نكند ، بايد وكلاى پارلمان مبعوث از ملت باشند ، بايد دولتها ملى باشند ، بايد اختناق از مطبوعات برداشته شود و سازمانها نظارت در آنها نكنند و آزادى را از ملت مسلمان سلب ننمايند ، براى آن است كه اين ننگها را بر ملت تحميل نكنند و ما را مواجه با اين مصيبتها ننمايند . چرا وكلاى پارلمان ، با آنكه به حسب قاعدهء انسانيت و مليت با همچو سند اسارتى صد در صد مخالف هستند ، نفس نمىكشند ؛ و جز دو - سه نفر آنها ، كه معلوم است با اضطراب صحبت كرده‌اند ، خاموش نشسته‌اند ؟ براى آنكه اتكا به ملت ندارند ، دست نشانده هستند ، و قدرت مخالفت ندارند ، آنها را با يك اشاره بيرون مىريزند ؛ به زندان مىاندازند آيا ملت ايران مىداند كه افسران ارتش به جاى سوگند به قرآن مجيد ، « سوگند به كتاب آسمانى كه به آن اعتقاد دارم » ياد كرده‌اند ؟ اين همان خطرى است كه كراراً تذكر داده‌ام : خطر براى قرآن مجيد ؛ براى اسلام عزيز ؛ خطر براى مملكت اسلام ؛ خطر براى استقلال كشور