الله عز و جل أن يسجد له ؛ وكذلك هذه الامة العاصية المفتونة بعد نبيها صلى الله عليه و آله و سلم [ و ] بعد تركهم الإمام الذي نصبه نبيهم لهم ، فلن يقبل الله لهم عملا و لن يرفع لهم حسنة حتى يأتوا الله من حيث أمرهم و يتولوا الإمام الذي أمرهم الله بولايته و يدخلوا من الباب الذي فتحه الله و رسوله لهم . . . » « 1 » الحديث . و اخبار در اين باب و به اين مضامين بسيار است « 2 » . و از مجموع اخبار استفاده شود كه ولايتْ شرط قبول اعمال ، بلكه شرط قبول ايمان به خدا و به نبوّت رسول مكرم صلى الله عليه و آله و سلم است . و اما شرط صحتْ بودن آن براى اعمال ، چنانچه بعضى از علما فرمودند « 3 » ، معلوم نيست ؛ بلكه ظاهر آن است كه شرط نيست ؛ چنانچه از روايات كثيره معلوم شود ؛ مثل روايتى كه در باب عدم وجوب قضاى « مستبصر » اعمال خود را مذكور است كه غير زكات - كه به واسطهء آن‌كه به غير اهلش در زمان ضلالتش داده است - ساير اعمال را قضا نكند و خداوند به او اجر دهد « 4 » . و در روايت ديگر است كه « اعمال ديگر از قبيل صلات و صوم و حج و صدقه به شما

--> ( 1 ) - « و با سند خود از حضرت صادق عليه السلام : روايت كرده كه فرموده : " به خدا سوگند ، ابليس - نفرين خدا بر او باد - اگر پس از آن نافرمانى و تكبرى كه كرد ( سجده نكردن بر آدم ) به مدت عمر دنيا خدا را سجده مىآورد ، مادام كه سجده بر آدم نكرد چنان‌كه خدايش بدان فرمان داده بود ، آن عبادتش سود نمىكرد و خدا از وى نمىپذيرفت . و همچنين است حال اين امت عصيان‌آور فريفته شده كه ترك اطاعت امامى كرده‌اند كه پيامبرشان نصب فرموده ؛ پس خداوند عمل ايشان نپذيرد و نيكى ايشان برنكشد ، مگر آن‌كه به سوى خدا باز آيند از همان راه ، كه فرمانشان داده ، و ولايت امامى را سر نهند كه خداوند به ولايت او سفارش فرموده ، و از همان درى وارد شوند كه خدا و رسولش برايشان گشوده‌اند " » . ( الكافي ، ج 8 ، ص 271 ، حديث 399 ، با اندكى اختلاف ) ( 2 ) - ر . ك : وسائل الشيعة ، ج 1 ، ص 118 ، « أبواب مقدّمة العبادات » ، « باب بطلان العبادة بدون ولاية الأئمّة عليهم السلام » . ( 3 ) - مدارك الأحكام ، ج 4 ، ص 290 ، و ج 5 ، ص 243 ؛ الحدائق الناضرة ، ج 11 ، ص 10 ، و ج 14 ، ص 164 . ( 4 ) - روايت بريد بن معاويه از امام صادق عليه السلام . ( وسائل الشيعة ، ج 1 ، ص 125 ، « أبواب مقدمة العبادات » ، باب 31 ، حديث 1 )