در محالّ خود ثابت است و تفصيل در اين مقام بىموقع . و كفايت مىكند قول خداى تعالى : أَ فَلا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ أَمْ عَلى قُلُوبٍ أَقْفالُها « 1 » . و در اخبار امر به رجوع به آن و تدبر در معانى آن بسيار وارد است . حتى از جناب امير المؤمنين - عليه السلام - نقل است كه فرمود : « خيرى نيست در قرائتى كه از روى تفكر نباشد » « 2 » . وَبِإسْنادِهِ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ - عليه السلام - قَالَ : « قال رسول الله ، صلى الله عليه و آله : من قرأ عشر آيات في ليلة ، لم يكتب من الغافلين . و من قرأ خمسين آية ، كتب من الذاكرين . و من قرأ مائة آية ، كتب من القانتين . و من قرأ مائتي آية ، كتب من الخاشعين . و من قرأ ثلاثمائة آية ، كتب من الفائزين . و من قرأ خمسمائة آية ، كتب من المجتهدين . و من قرأ ألف آية ، كتب له قنطار من بر : القنطار خمسة عشر ألف ( خمسون ألف ) مثقال من ذهب ، والمثقال أربعة و عشرون قيراطا : أصغرها مثل جبل أحد و أكبرها ما بين السماء و الأرض » « 3 » . و در اخبار كثيره قضيهء تمثل قرآن به صورت نيكويى ، و شفاعت نمودن آن از اهل خود و قرائت كنندگان وارد است « 4 » ، كه از ذكر آنها صرف نظر كرديم . و در حديث است : « مؤمنى كه قرائت قرآن كند در حال جوانى ، داخل شود قرآن به گوشت و خون او ؛ و او را خداوند با سفراى كرام نيكوكار قرار دهد ؛ و قرآن پناه اوست

--> ( 1 ) - « پس چرا در قرآن تدبر نمىكنند ؟ مگر اين‌كه بر دل‌هاشان قفل‌هاست » . ( محمّد ( 47 ) : 24 ) ( 2 ) - « لا خَيْرَ في قرائَةٍ لَيْسَ فيهَا تَدَبُّرَ » ؛ « خيرى نيست براى قرائتى كه در آن تدبّر نباشد » . ( الكافي ، ج 1 ، ص 36 ، « كتاب فضل العلم » ، « باب صفة العلماء » ، حديث 3 ) ( 3 ) - امام پنجم فرمود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرمود : هر كه شبى ده آيه قرائت كند از غافلان نوشته نشود ، و هر كه پنجاه آيه قرائت كند از ذاكران نوشته شود ، و هر كه صد آيه قرائت كند از عابدان نوشته شود ، و هر كه دويست آيه بخواند از خاشعان نوشته شود ، و هر كه سيصد آيه بخواند از كاميابان نوشته شود ، و هر كه پانصد آيه بخواند از مجتهدان نوشته شود ، و هر كه هزار آيه بخواند براى او قنطارى نويسند ، و قنطار پنجاه هزار مثقال طلا است و هر مثقالى بيست و چهار قيراط كه كوچكترش چون كوه احد است و بزرگترش ميان آسمان و زمين » . ( الكافي ، ج 2 ، ص 612 ، « كتاب فضل القرآن » ، « باب ثواب قراءة القرآن » ، حديث 5 ؛ وسائل الشيعة ، ج 6 ، ص 201 ، « كتاب الصلاة » ، « أبواب قراءة القرآن » ، باب 17 ، حديث 2 ) ( 4 ) - ر . ك : الكافي ، ج 2 ، ص 596 - 602 ، « كتاب فضل‌القرآن » ، « باب حامل القرآن » ، حديث 1 ، 11 و 12 .