فرزند ، به من بده بعضى از آن صحيفه‌هايى را كه عبادت على بن ابىطالب - عليه السلام - در آن است . " پس دادم به او . و قرائت فرمود در آن چيز كمى . پس از آن رها كرد آن را از دست مباركش با حال انضجار و غصّه و فرمود : " كى قوّت عبادت على بن أبى طالب - عليه السلام - را دارد ؟ " » وَعَنْ أَبِي جَعْفَرٍ ، عليه السلام : « كان علي بن الحسين - عليهما السلام - يصلي في اليوم و الليلة ألف ركعة ، وكانت الريح تميله مثل السنبلة » « 1 » . « فرمود حضرت باقر عليه السلام : جناب على بن الحسين - عليهماالسلام - در شب و روز هزار ركعت نماز مىخواند ، و باد او را مىجنبانيد مثل خوشه » . عزيزم ، قدرى تفكر كن در اين احاديث شريفه ، ببين حضرت باقر - عليه السلام - امام معصوم ، از شدت عبادت پدر بزرگوارش و حالت عبادتش گريه كرد . و حضرت سجّاد - عليه السلام - با آن شدت مواظبت و كمال عبادت آن حالش بود كه از صحيفهء على بن ابىطالب - عليه السلام - چيز كمى خواند و اظهار عجز كرد ! البته همه عاجزند از عبادت مولى الموالى ، و همهء رعيت عاجزند از عبادت معصومين ، ولى نبايد انسان كه از مقام عالى باز ماند يكسره رها كند . بايد دانست كه اين عبادت - نعوذ باللَّه - عبث نبوده ، بلكه راه خطرناك و طريق باريك است . و عَقَبات موت و قيامت مشكل است كه اين‌طور اهل معارف حقيقيه عجز و الحاح مىكردند . اين سست‌انگارى ما از ضعف ايمان و سستى عقيده است و از جهل و نادانى است . بارالها ! تو از سريرهء بندگان آگاهى و قصور و تقصير ما را مطلعى و ضعف و ناتوانى ما را مىدانى ، تو ما را به رحمت خود غرق كردى پيش از آن‌كه از تو سؤالى كنيم ، نعمت‌هاى تو ابتدايى و تفضل‌هاى تو بىسابقهء سؤال و استعداد است ، ما اكنون معترف به تقصير خود هستيم ، كفران نعم غير متناهيهء تو كرديم و خود را مستحق

--> ( 1 ) - مصنّفات الشيخ المفيد ، الإرشاد ، ج 11 ، جزء دوم ، ص 142 ؛ وسائل الشيعة ، ج 1 ، ص 92 ، « أبواب مقدّمة العبادات » ، باب 20 ، حديث 19 .