آنها به حق تعالى بغض پيدا كند : انسان بالجمله دشمنِ دوستِ دشمن است ، و مبغضِ محبّ مبغوض است ؛ پس ، با دشمنى حق و ملائكهء او ، از اين عالم منتقل شده به خذلان ابدى و شقاوت دائمى رسد . عزيزم ، با بندگان خدا ، كه مورد رحمت و نعمت او هستند و مخلّع به خلعت اسلام و ايمان‌اند ، دوستى پيدا كن و محبت قلبى داشته باش . مبادا به محبوب حق دشمنى داشته باشى كه حق تعالى دشمنِ دشمنِ محبوب خود است ، و تو را از ساحت رحمت خود طرد مىكند . و بندگان خاص خدا در بين بندگان مخفى هستند ، و معلوم نيست اين دشمنى تو و هتك ستر و كشف عورت اين مؤمن برگشت به هتك ستر خدا نكند . مؤمنين اولياء حق‌اند . دوستى با آنها دوستى با حق است ؛ و دشمنى آنها دشمنى با حق است . بترس از غضب حق و برحذر باش از خصومت شفعاء روز جزا « ويل لمن شفعاؤه خصماؤه » « 1 » . قدرى تفكر كن در اين نتايج دنيويه و اخرويهء اين معصيت ؛ و قدرى تأمل كن در آن صورت‌هاى موحشهء مدهشه كه در قبر و برزخ و قيامت به آن مبتلا مىشوى ؛ و مراجعه كن به كتب معتبرهء اصحاب - رضوان اللَّه عليهم - و اخبار مأثوره از ائمهء اطهار - سلام اللَّه عليهم - كه حقيقتاً كمرشكن است ؛ پس ، موازنه و مقايسه كن بين يك ربع ساعت هرزه گويى و بذله سرايى و قضاى شهوت خيالى ، و هزاران هزار سال گرفتارى ، در صورتى كه اهل نجات باشى و با ايمان از اين عالم به روى ؛ و الّا مقايسه كن آن را با خلود در جهنم و عذاب اليم هميشگى نَعُوذُ بِاللَّه مِنْهُ . علاوه بر اين ، تو اگر دشمنى نيز دارى با شخصى كه از او غيبت مىكنى ، مقتضاى دشمنى نيز آن است كه از او غيبت [ نكنى ] اگر ايمان به احاديث دارى ؛ زيرا كه در حديث وارد است كه حسنات غيبت‌كن منتقل مىشود به نامهء عمل كسى كه از او غيبت كرده ، و سيئات اين به نامهء آن منتقل مىشود « 2 » . پس خواستى دشمنى با او كنى ، با خود دشمنى

--> ( 1 ) - « واى به حال كسى كه شفاعت كنندگان او دشمنان او باشند » . ( مصرع اوّل بيتى است كه سبط ابن الجوزى در رثاى سيدالشهداء عليه السلام سروده است . ر . ك : البداية و النهاية ، ابن كثير ، ج 13 ، ص 195 ، وقايع سال 654 هجرى ) ( 2 ) - ر . ك : صفحه 341 .