اين مختصّ از اخبار اين باب ؛ در صورتى كه عناوين ديگر نيز به غيبت منطبق مىشود و گناهان و مفاسد آنها شامل حال مغتاب مىباشد ، از قبيل اهانت مؤمن و اذلال و احتقار و استخفاف آن ، و تعيير و احصاء عثرات و طعن بر او ، كه هر يك براى هلاكت انسان سببى است مستقل . و اخبار وارده در مذمت هر يك از آنها كمرشكن است . و ما از ذكر آنها چشم پوشيديم براى اختصار . فصل در بيان ضررهاى اجتماعى غيبت چنانچه اين معصيت كبيره و اين موبقهء عظيمه از مفسدات ايمان و اخلاق و ظاهر و باطن است و در دنيا و آخرت انسان را منجر به رسوايى و بىآبرويى مىكند ، چنانچه شمّه‌اى از آن را در فصل گذشته شنيدى ، همين‌طور اين رذيله مفاسد اجتماعى و نوعى نيز دارد ؛ و از اين جهت از بسيارى از معاصى قبح و فسادش افزون مىباشد . يكى از مقاصد بزرگ شرايع و انبياء عظام - سلام اللَّه عليهم - كه علاوه بر آن‌كه خود مقصود مستقل است ، وسيلهء پيشرفت مقاصد بزرگ و دخيل تام در تشكيل مدينهء فاضله مىباشد ، توحيد كلمه و توحيد عقيده است ، و اجتماع در مهامّ امور و جلوگيرى از تعديات ظالمانهء ارباب تعدى است ، كه مستلزم فساد بنى الانسان و خراب مدينهء فاضله است . و اين مقصد بزرگ ، كه مصلح اجتماعى و فردى است ، انجام نگيرد مگر در سايهء وحدت نفوس و اتحاد همم و الفت و اخوّت و صداقت قلبى و صفاى باطنى و ظاهرى ؛ و افراد جامعه به‌طورى شوند كه نوع بنى آدم تشكيل يك شخص دهند ، و جمعيت به منزلهء يك شخص باشد و افراد به منزلهء اعضا و اجزاى آن باشد ؛ و تمام كوشش‌ها و سعىها حول يك مقصد بزرگ الهى و يك مهم عظيم عقلى ، كه صلاح جمعيت و فرد است ، چرخ زند . و اگر چنين مودّت و اخوّتى در بين يك نوع يا يك طايفه پيدا شد ، غلبه كنند بر تمام طوايف و مللى كه بر اين طريقه نباشند . چنانچه از مراجعهء به تواريخ ، خصوصاً تاريخ جنگ‌هاى اسلام و فتوحات عظيمهء آن ، مطلب خوب روشن