وَفِي الكافى بِإِسْنادِهِ عَنْ أَبِي بَصِيرٍ ، عَنْ أَبِي عَبْدِاللَّهِ - عليه السلام - قَالَ : قُلْتُ لَهُ : فَإِذا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطانِ الرَّجِيمِ إِنَّهُ لَيْسَ لَهُ سُلْطانٌ عَلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَلى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ « 1 » . فَقَالَ : « يا أبا محمد يسلط و الله من المؤمن على بدنه و لا يسلط على دينه . قد سلط على أيوب فشوه خلقه ، و لم يسلط على دينه . وقد يسلط من المؤمنين على أبدانهم و لا يسلط على دينهم » « 2 » . وبِإسْنادِهِ عَنْ نَاجِيَةَ ، قَالَ : قُلْتُ لِأَبِي جَعْفَرٍ - عليه السلام - إِنَّ الْمُغِيرَةَ يَقُولُ : إِنَّ الْمُؤمِنَ لَايُبْتَلَى بِالْجُذَامِ وَلَا بِالْبَرَصِ وَلَا بِكَذَا وَلَا بِكَذَا . فَقَالَ : « إن كان لغافلا عن صاحب ياسين ، إنه كان مكنعا » . ثُمَّ رُدَّ أصَابِعُهُ فَقَالَ : « كأ ني أنظر إلى تكنيعه ، أتاهم فأنذرهم ؛ ثم عاد إليهم من الغد فقتلوه » . ثُمَّ قَالَ : « إن المؤمن يبتلى بكل بلية و يموت بكل ميتة ، إلاأ نه لا يقتل نفسه » « 3 » .

--> ( 1 ) - النحل ( 16 ) : 98 - 99 . ( 2 ) - و در كافى به سند خود از ابوبصير از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه : « ابوبصير از امام [ از اين آيات ] سؤال كرد ، فرمود : " پس هر گاه خواستى قرآن تلاوت كنى ، از شيطان رانده شده به خدا پناه ببر ؛ همانا شيطان را تسلّطى نيست بر كسانى كه ايمان آورده و بر پروردگار خويش توكل كرده‌اند . " امام فرمود : " اى ابا محمد ، به خدا سوگند شيطان بر بدن مؤمن مسلّط مىشود ولى بر دين او مسلط نمىگردد . بر ايّوب پيغمبر چيره گرديد و خلقت ( بدن ) او را زشت كرد ولى بر دين او چيرگى نيافت . و بسا بر بدن مؤمنان مسلط شود ولى بر دينشان دست نيابد " » . ( الكافي ، ج 8 ، ص 288 ، حديث 433 ) ( 3 ) - و با سند خود از ناجيه روايت كند كه گفت : به امام باقر عليه السلام عرض كردم مغيره مىگويد : مؤمن به مرض جذام و پيسى و امثال آن مبتلا نمىشود . فرمود : " او از صاحب ياسين [ حبيب نجار كه قصه‌اش در سورهء يس آمده است ] غافل است كه دستش فلج بود [ و يا مرتعش بود ] سپس امام انگشتان خود را برگردانيد ( به صورت انگشتان مفلوج ) آن‌گاه فرمود : " چنان است كه گويى او را مىبينم كه با دست سست شده نزد آنها آمده و بيمشان مىدهد ؛ سپس بار ديگر در روز بعد نزدشان آمد و ايشان او را كشتند . " سپس امام فرمود : " مؤمن به هر بلايى مبتلا مىشود و به هر مرگى مىميرد اما خود را نمىكشد " » . ( الكافي ، ج 2 ، ص 254 ، « كتاب الإيمان و الكفر » ، « باب شدّة ابتلاء المؤمن » ، حديث 12 )