در يك هم‌چو راه خوفناكى واقع شود كه بيم آن است كه انسان را به پرتگاه نيستى اندازد و اسباب عقوق و الد حقيقى او ، يعنى رسول اكرم - صلّى اللَّه عليه و آله - شود و آن سرور ، كه « رحمةً للعالمين » است ، از انسان سخطناك شود ، چقدر بدبخت است و چه مصيبت‌ها و گرفتارىها در پس پرده دارد . پس ، اگر با رسول خدا آشنايى دارى و اگر محبت مولى امير المؤمنين را دارى و دوست اولاد طاهرين آنها هستى ، قلب مبارك آنها را از ترس و اضطراب و تزلزل بيرون بياور . در آيهء شريفه در سورهء « هود » وارد است : فَاسْتَقِمْ كَما أُمِرْتَ وَ مَنْ تابَ مَعَكَ « 1 » ؛ يعنى « استقامت كن و بر جاى ايست آن‌طور كه مأمورى ، با كسى كه توبه كرد با تو » . و در حديث وارد است كه جناب رسول اللَّه - صلّى اللَّه عليه و آله - فرمود : « شيبتني سورة هود لمكان هذه الآية » « 2 » ؛ يعنى « پير كرد مرا سورهء هود ، براى خاطر اين آيه » . شيخ عارف كامل شاه‌آبادى - روحى فداه - فرمودند : با اين‌كه اين آيهء شريفه در سورهء « شورى » « 3 » . نيز وارد است ، ولى بدون وَ مَنْ تابَ مَعَكَ ، جهت اين‌كه حضرت سورهء « هود » را اختصاص به ذكر دادند براى آن است كه خداى تعالى استقامت امت را نيز از آن بزرگوار خواسته است و حضرت بيم آن داشت كه مأموريت انجام نگيرد ، و الا خود آن بزرگوار استقامت داشت . بلكه آن حضرتْ مظهر اسمِ حكيمِ « عدل » است . پس اى برادر من ، اگر تو خود را از متابعان آن حضرت مىدانى و مورد مأموريت آن ذات مقدس ، بيا و نگذار آن بزرگوار در اين مأموريت خجل و شرمسار شود به واسطهء كار زشت و عمل ناهنجار تو . تو خود ملاحظه كن اگر اولاد يا ساير بستگان تو كارهاى زشت نامناسب كنند كه با شؤون تو مخالف باشد ، چقدر پيش مردم خجل و سرشكسته مىشوى ؛ بدان‌كه رسول اكرم - صلّى اللَّه عليه و آله - و امير المؤمنين - عليه السلام - پدر حقيقى امت‌اند به نص خود آن بزرگوار كه فرمود : « أنا و علي أبوا هذه

--> ( 1 ) - هود ( 11 ) : 112 . ( 2 ) - ر . ك : شرح فصوص الحكم ، قيصرى ، ص 529 ؛ علم اليقين ج 2 ، ص 971 ؛ شرح المنظومة ، ج 3 ، ص 625 . ( 3 ) - الشورى ( 42 ) : 15 .