شيخ جليل ما و عارف بزرگوار ، آقاى شاه آبادى - روحى فداه - فرمودند كه تا قواى جوانى و نشاط آن باقى است بهتر مىتوان قيام كرد در مقابل مفاسد اخلاقى و خوب‌تر مىتوان وظايف انسانيه را انجام داد . مگذاريد اين قوا از دست برود و روزگار پيرى پيش آيد كه موفق شدن در آن حال مشكل است . و بر فرض موفق شدن ، زحمت اصلاح خيلى زياد است . پس ، انسان عاقل كه تفكّر كرد در مفاسد چيزى ، اگر وارد در آن نيست ، گِرد آن نمىگردد و خود را آلوده نمىكند . و اگر خداى نخواسته وارد شد ، هر چه زودتر در صدد اصلاح برمىآيد و نمىگذارد ريشه كند . و اگر خداى نخواسته ريشه كرد ، با هر زحمت و مشقتى است ريشهء او را مىكند كه مبادا به ثمرهء برزخى و آخرتى برسد و ميوهء آن را بار دهد ، كه اگر با آن خلق فاسد از اين عالم ، كه نشئهء تبدّلات هيولانى و تغيرات مادى است ، منتقل شد ، قلع آن از دست خود او خارج مىشود و تا در آخرت يا برزخ يك خُلق از اخلاق نفسانى بخواهد تبديل شود هيهات است ! در حديث است از رسول اكرم - صلّى اللَّه عليه و آله و سلم - كه هر يك از اهل بهشت و جهنّم مخلدند در آن به واسطهء نيّات خود « 1 » . نيّات فاسده ، كه زاييدهء اخلاق رذيله است ،

--> ( 1 ) - امام صادق عليه السلام از پدرانش از امير المؤمنين عليه السلام روايت مىكند : « كانَ رسولُ اللَّه صلى الله عليه و آله و سلم ذات يَومٍ جالساً فيمَسْجِدِهِ إذْ دَخَلَ عَلَيْهِ رَجُلٌ مِنَ الْيَهودِ . . . قالَ الْيَهوديُّ : فَإنْ كانَ رَبُّكَ لا يَظْلِمُ فَكَيْفَ يُخلِدُ في النّارِ أبَدَ الآبدينَ مَنْ لَمْ يَعْصِهِ إِلّا أيّاماً مَعْدُودةً ؟ قالَ : يُخْلِدُهُ عَلى نِيَّتِهِ . فَمَنْ عَلِمَ اللَّه نيَّتَهُ أنَّهُ لَوْ بَقِيَ في الدُّنيا إلى انْقِضائِها كانَ يعْصي اللَّه عَزَّ وَجَلَّ ، خَلَّدَهُ في نارِهِ على نيَّتِهِ ؛ وَنيَّتُهُ في ذلِكَ شَرٌّ مِنْ عَمَلِهِ . وكَذلِكَ يَخْلُدُ مَنْ يَخْلُدُ في الجَنَّةِ بِأَنَّهُ يَنْوي أنَّه لَوْ بَقِيَ في الدُّنْيا أيّامَها لأَطاعَ اللَّه أَبَداً ؛ وَنيَّتُهُ خيرٌ مِنْ عَمَلِهِ . فَبِالنِّيّاتِ يَخْلُدُ أَهْلُ الجَنَّةِ في الجَنَّةِ وَأهْلُ النّارِ في النّارِ » ؛ « پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم روزى در مسجد خود نشسته بود كه مردى يهودى بر او وارد شد . . . ( سؤال‌هايى كرد ، يكى از آنها اين بود كه ) گفت : اگر پروردگار تو ستم نمىكند ، پس چگونه كسى را كه جز چند روزى گناه نكرده است براى هميشه در آتش نگاه مىدارد ؟ پيغمبر پاسخ داد : او را به واسطهء نيتش در آتش جاويدان نگه مىدارد . كسى را كه خداوند مىداند كه اگر تا پايان دنيا در آن بماند نافرمانى او مىكند ، به واسطه نيتش الى الابد در آتش مىدارد . و اين نيّت او از عملش بدتر است . و اين‌چنين است كه هر كسى كه در بهشت جاويدان جاى دارد بدين سبب است كه قصد دارد اگر هر روز به دنيا باقى ماند همواره فرمانبرى خدا را نمايد ، و نيت او از عملش بهتر است . و به سبب نيت‌ها اهل بهشت در بهشت ، و اهل جهنم در آتش جاويدان مىمانند . . . » . ( التوحيد ، صدوق ، پاورقى ص 397 - 399 ، « باب الأطفال » ، حديث 14 )