نقطهء عطف خم را بگشا به روى مستان * بيزار شو از هواپرستان از من بپذير رمزِ مستى * چون طِفل صبور ، در دبستان آرام ده گُل صفا باش * چون ابر بهار در گُلستان تاريخچهء جمال او شو * بشنو خبر هزاردستان بردار پياله و فروخوان * بر مىزدگان و تنگ‌دستان اى نقطهء عطف راز هستى * برگير ز دوست ، جام مستى