السيد الخميني

232

ديوان امام ( فارسى )

جمال مطلق فاطى ز علائق جهان دل بركن * از دوست شدن به اين و آن دل بركن يك دوست كه آن جمال مطلق باشد * بگزين تو و از كون و مكان دل بركن سايه اى فرّ هُما بر سر من سايه فكن * فريادرس و وجودم از پايه فكن طوقى كه به گردنم فكنده ست هوس * يارا تو به گردن فرومايه فكن