بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ ديباچه آشنايان ره عشق درين بحر عميق * غرقه گشتند و نگشتند به آب آلوده ارواح مقدس و متعالى برگزيدگان و اولياى الهى ، اين كبوتران حريم ملكوت و عندليبان گلشن لاهوت ، كه از عالم امر و قرب و جوار محبوب ازلى در تنگناى عالم طبع و سراچهء تركيب افتاده و در اين دامگاه محنت‌زاى ناسوت گرفتار آمده‌اند ، پيوسته به سان نى از نيستان جدا گشته ، دردمندانه از سينهء سوزان ، نالهء اشتياق برمىآورند و در اين غريبستان از دورى يار و ديار شكوه آغاز مىكنند . اين جانهاى آرزومند ، طايران گلشن قدس ، همواره سر آن دارند كه اين تخته‌بند تن را بهم درشكنند و از اين دامگه حادثه پر گشايند ، و به مرجع و منزل نخستين خود ، يعنى جوار و قرب رفيق اعلى ، بازگردند و در جايگاه صدق ، نزد مليك مقتدر ، مقام گيرند كه گفته‌اند : هركسى كو دور ماند از اصل خويش * باز جويد روزگار وصل خويش در وصف اين محبّان ، امام عارفان و مقتداى موحدان ، على ، عليه السلام ، فرمود : « اگر نبود اجل محتوم و وقت معيّن كه خداوند بر آنان مقدّر و مقرّر فرموده ، روانهايشان يك چشم برهم زدن در كالبدشان آرام نمىگرفت . » اين شيفتگان جمال مطلق چون به درد مهجورى مبتلا گردند ، با استمداد از جذبات و عنايات حضرت حق ، و با تصفيه و تزكيه ، حجب را يكى پس از ديگرى از ميان برمىدارند و به سير الى اللّه مىپردازند ، و با تجلى انوار وحدت از قيد كثرت رها مىشوند ، تا به مرتبهء شهود حق رسند و به مقام جمع بعد از فرق نايل آيند . و اما زبدگانى كه برگزيدگان حضرت دوست‌اند از اين مرتبه فراتر مىروند ؛ چه آنان در نهايت مراحل سلوك به سير من الخلق الى الخلق بالحق مىپردازند . يعنى ، اين واصلان و منتهيان را تكليف و رسالتى است تا مردمان را به سوى مبدأ متعال و كمال اسماء جمال رهنمون گردند . اينان مأمورند تا اعلام هدايت را برافرازند و معالم ارشاد را بر پاى دارند و خلق را از ظلمات جهل و گمراهى و دركات استضعاف و ستم برهانند ، و آنان را به مقام و جايگاه سعادت و سرمنزل سلامت راهبر شوند . ازاين‌رو كار اين برگزيدگان صعب و دشوار است ؛ زيرا از سويى ، ميل دلشان متوجه معبود و محبوب خويش است و مشتاق وصل مدام ؛ و از سويى ، به خلق مشغول‌اند