خود را براى خدا خالص گردانيد ، شما را از تواصى به حق و تواصى به صبر باز دارد ، سدّ راه هدايت شما گردد ، در خسران قرار گرفته‌ايد ؛ خسر الدنيا و الآخره هستيد . زيرا جوانى را داده‌ايد ، از نعمتهاى جنت و مزاياى اخروى نيز محروم مانده‌ايد ، و دنيايى هم نداريد . ديگران اگر به بهشت الهى راه ندارند ، درهاى رحمت خداوندى به روى آنان بسته شده و در آتش جهنم مخلد خواهند بود ، اقلا دنيايى دارند ؛ از مزاياى دنيوى برخوردارند ؛ ولى شما . . . بپرهيزيد از اينكه خداى نخواسته حبّ دنيا و حبّ نفس بتدريج در شما رو به فزونى نهد ، و كار به آنجا رسد كه شيطان بتواند ايمان شما را بگيرد . گفته مىشود تمام كوشش شيطان براى ربودن ايمان است . « 53 » . تمام وسايل و جدّيتهاى شبانه‌روزى او براى اين است كه ايمان انسان را بربايد . كسى سند نداده كه ايمان شما ثابت بماند . شايد ايمان « مستودع » باشد ، « 54 » و آخر كار شيطان از شما بگيرد ، و با عداوت خداوند تبارك و

--> ( 53 ) - « قالَ فَبِما أَغْوَيْتَنِى لَأقْعُدَنَّ لَهُمْ صِراطَكَ الْمُسْتَقيمَ » . ( شيطان گفت چون تو مرا گمراه كردى من نيز بندگانت را از راه راست تو مانع مىشوم . ) ( اعراف - 16 ) . در تفسير على بن إبراهيم در ذيل آيهء 17 از سورهء اعراف آمده است : « اگر افراد بر راه هدايت روند ، شيطان مىكوشد تا آنها را از راه دين خارج سازد . » « تفسير على بن إبراهيم » ، ج 1 ، ص 224 . تفسير برهان ، ج 2 ، ص 5 . ( 54 ) - در روايات منقول از اهل بيت ( ع ) در ذيل آيهء 98 سورهء « انعام » : فَمُسْتَقَرٌ وَ مُسْتَوْدَعٌ ايمان افراد به دو نوع ثابت و عاريتى تقسيم شده است . مانند روايت محمد بن الفضيل از موسى بن جعفر ( ع ) كه فرمود : ما كان من الإيمان المستقرّ ، فمستقّرّ إلى يوم القيامة [ أو أبدا ] ؛ و ما كان مستودعا سلبه اللّه قبل الممات . ( آنچه از « ايمان مستقرّ » باشد ، تا روز قيامت ثابت مىماند . و آنچه از « ايمان مستودع » باشد ، خداوند آن را پيش از مرگ مىگيرد . ) تفسير عياشى ، ج 1 ، ص 401 . در نهج البلاغة نيز آمده است : فمن الإيمان ما يكون ثابتا مستقرّا في القلوب ؛ و ما يكون عوارى بين القلوب و الصّدور إلى أجل معلوم . ( قسمى از ايمان در دلها ثابت است ؛ و قسمى ديگر در ميان قلبها و سينه‌ها عاريت است تا هنگامى كه مرگ در رسد . ) نهج البلاغه « خطبه » 231 .