حق تعالى خالص و بىريا انجام دهد ( نمىگويم عبادات ديگر خالص نباشد ، همهء عبادات لازم است خالص و بىريا انجام گيرد . ) اين عبادت را كه اعراض از شهوات ، اجتناب از لذات ، و انقطاع از غير خداست در اين يك ماه به خوبى انجام دهد ، شايد تفضل الهى شامل حال او شده آينه قلبش از سياهى و كدورت زدوده گردد ؛ و اميد است كه او را از عالم طبيعت و لذات دنيوى منحرف و منصرف سازد ؛ و آن گاه كه مىخواهد وارد « شب قدر » شود ، نورانيتهايى كه در آن شب براى اوليا و مؤمنين حاصل مىشود به دست آورد . و جزاى چنين روزه‌اى خداست ؛ چنان كه فرموده است : الصّوم لي و انا اجزى به . « 40 » چيز ديگر نمىتواند پاداش چنين روزه‌اى باشد . جنات نعيم در مقابل روزهء او بىارزش بوده نمىتواند پاداش آن به حساب آيد . ولى اگر بنا باشد كه انسان به اسم روزه دهان را از مطعومات ببندد و به غيبت مردم باز كند و شبهاى ماه مبارك رمضان ، كه مجالس شب نشينى گرم و داير بوده وقت و فرصت بيشترى است ، با غيبت ، تهمت و اهانت به مسلمانان به سحر انجامد ، چيزى عايد او نمىشود و اثرى بر آن مترتب نمىگردد . بلكه چنين روزه‌دارى آداب مجلس مهمانى حق را رعايت نكرده ، حق ولينعمت خود را ضايع نموده است - ولينعمتى كه پيش از آفرينش انسان ، همه گونه وسايل زندگى و آسايش را براى او فراهم كرده ؛ اسباب تكامل را تهيه ديده است ؛ انبيا را براى هدايت فرستاده ؛ كتابهاى آسمانى نازل فرموده است ؛ براى رسانيدن انسان به معدن عظمت و نور ابهج قدرت

--> ( 40 ) - « فروع » كافى ، ج 4 ، ص 63 ، « كتاب الصيام » ، « باب ما جاء في فضل الصوم و الصائم » ، حديث 6 .