است و چنان كه گفته شد جزءِ قيافه‌هاى اوّلى تعليمات كليسا محسوب مىشود تا آنجا كه يكى از القاب مسيح را « فادى » « 1 » ( فداشونده براى گناهكاران ) و اين مذهب را « مذهب نجات » ( نجات گناهكاران ) ناميده‌اند ، لذا بايد بررسى دقيق‌ترى روى اين موضوع و نتايج و عواقب آن بشود و ريشه‌هاى اصلى آن را مورد مطالعه قرار دهيم . بعضى معتقدند كه موضوع بازخريد گناهان بشريّت با خون عيسى از موضوعاتى است كه در قرون بعد از مسيح به وجود آمده و ريشهء آن را مربوط به آيين‌هاى هندى مىدانند كه كليسا از آن تأثّر يافته و اقتباس كرده است ، ازاين‌رو مىگويند در اناجيل چهارگانه اصلى ، اثرى از اين مطلب ديده نمىشود . در حالى كه چنين نيست ، زيرا دقّت در اناجيل كنونى نشان مىدهد كه ريشهء اين عقيده دربارهء مسيح از همين اناجيل گرفته شده ، منتها در قرون بعد روى عللى - كه ذكر خواهد شد - شاخ و برگ‌هايى بر آن افزوده‌اند و به صورت يكى از اصولىترين تعليمات كليسا درآمده است . فىالمثل در انجيل متّى كه آن را معتبرترين اناجيل مىدانند ، از قول عيسى در اواخر عمر خود نقل مىكند كه خطاب به شاگردانش گفت : « اين است خون من در عهد جديد كه در راه بسيارى به جهت آمرزش گناهان ريخته مىشود » . « 2 »

--> ( 1 ) . قاموس مقدّس ، ص 345 . ( 2 ) . انجيل متّى ، باب 26 ، جملهء 28 .