اناجيل رخ داده باشد مسلّماً مربوط به قبل از آن زمان است ؛ بنابراين ، اناجيل موجود كه عيناً همان اناجيل زمان نزول قرآن است ، از نظر مسلمانان بايد محترم شمرده شود . قرآن در آيهء 41 سورهء بقره مىفرمايد : « مُصَدّقًا لِّمَا مَعَكُمْ » و در آيات بسيارى از جمله 89 و 101 سورهء بقره مىفرمايد : « مُصَدّقٌ لِّمَا مَعَهُمْ » و در آيهء 48 سورهء مائده مىفرمايد : « وَأَنْزَلْنَا إِلَيْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقّ مُصَدّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ الْكِتَابِ وَمُهَيْمِنًا عَلَيْهِ » . پاسخ برخى بزرگان « 1 » در پاسخ آياتى كه تعبير به « مُصَدّقًا لِّمَا مَعَكُمْ » يا « مُصَدّقٌ لِّمَا مَعَهُمْ » شده است فرموده‌اند كه منظور اين است : « كَوْنُهُ مُصَدّقاً لِما مَعَ اهلِ الكِتابِ مِنَ التَّوحيدِ وَبُطلانِ الثَّنَوِيَّةِ وَمِن الإعتقادِ بِالوَحىِ وَنُبُوَّةِ الأنبياءِ وَالصَّالِحينَ وَنُزُولِ الكُتُبِ المُقَدَّسَةِ وَيَومِ القِيامَةِ » . مختصر اينكه قرآن مجيد اصول معارف حقّهء دينى را كه اهل كتاب با آن آشنايى داشتند تصديق مىكند بدين‌رو « لِما مَعَهُم » فرموده ، نه لِما مَعَهُم مِنَ الكِتابِ . سپس شاهدى بر اين مطلب ذكر كرده ، مىگويد : اينكه قرآن چگونه ممكن است تمامى مندرجات تورات و انجيل موجود را تصديق كند با اينكه در آيات خود ضمن بيان سرگذشت پيامبران

--> ( 1 ) . علّامه بلاغى در الرحلة المدرسيه .