گذشته ، بسيارى از نسبت‌هاى ناروايى را كه به آنها مىدادند تكذيب كرده ، با اين حال چگونه ممكن است همهء آن كتاب‌ها را تصديق كند ؟ و در مورد آياتى كه تعبير به « مُصَدّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ » شده ، مىفرمايد : منظور از جملهء « بَيْنَ يَدَيْهِ » تقدّم زمانى است نه مكانى ، زيرا قرآن شخص نيست كه از نظر مكان جلو يا عقب داشته باشد ؛ بنابراين ، منظور از آيات مزبور تصديق كتاب‌هاى آسمانى است كه پيش از قرآن نازل گرديده . بديهى است كتاب‌هايى كه مورد تصديق قرآن هستند همان كتاب‌هاى اصلى غير محرّف است كه در زمان انبياى گذشته وجود داشته‌اند نه كتاب‌هاى موجود . در مورد كلمهء « مُهَيْمِنًا » كه به‌معنى مراقبت قرآن از كتاب‌هاى آسمانى ديگر است چنين مىگويد : قرآن جلوى تحريف كتاب‌هاى آسمانى را گرفته ، نه به اين معنى كه قرآن داراى نيرويى مادّى و جسمانى است كه جلوى تحريف‌كنندگان را بگيرد ، بلكه به اين معنى كه قرآن با بيان حقايق ، پرده از روى كار محرّفان برداشته و مشتشان را باز مىكند . « 1 » ولى ما معتقديم كه آيات مزبور عموماً معناى ديگرى را تعقيب مىكند و اشاره به حقيقت ديگرى است و آن اينكه آيات مختلفى از قرآن گواهى مىدهد كه نشانه‌هاى پيامبر اسلام و آيين او در همان كتاب‌هاى محرّف كه در دست يهود و نصاراى آن زمان بوده وجود

--> ( 1 ) . تلخيص از الرحلة المدرسيه ، ص 232 - 236 .