در حديث ديگرى رسول خدا صلى الله عليه و آله مىفرمايد : « يا مَعْشَرَ المسلمينَ ايّاكُمْ وَالزِّنا فَانَّ فيهِ سِتَّ خصالٍ ، ثَلاثٌ في الدُّنْيا و ثلاثٌ فى الآخِرَةِ ، فَامّا الّتى في الدُّنْيا فَإنَّه يَذْهَبُ بِالبَهاءِ ، وَ يُورِثُ الْفَقْرَ ، وَ يُنْقِصُ العُمُرَ ، وَ امَّا الّتى فى الآخِرَةِ فَانَّهُ يُوجِبُ سَخَطَ الرَّبِّ وسوءَ الحِسابِ و الخلودَ في النّارِ ؛ اى گروه مسلمانان از زنا پرهيز كنيد كه در آن شش خصلت و نتيجهء زشت هست ، سه در دنيا و سه در آخرت ، امّا آن سه كه در دنياست : زيبايى را مىبرد و پريشانى و تنگدستى مىآورد ، و عمر را كوتاه مىكند ، و امّا آن سه كه در آخرت است : موجب خشم خدا ، و بدى حساب ، و جاويدان ماندن در آتش دوزخ مىگردد » . « 1 » و اين بدان خاطر است كه : اوّلًا : اسلام زندگى دنيا و آخرت را مرتبط به يكديگر مىداند وهمچنان كه مىخواهد سعادت دنياى مردم را تأمين كند ، در فكر تأمين سعادت زندگى پس از مرگ آنها نيز مىباشد . ثانياً : بدين وسيله ايمان به معاد و حساب روز جزا و كيفر اخروى را در دل مردم تقويت مىكند و آنها را از كيفر روز قيامت بيم مىدهد و با بيان اين حقيقت كه هيچ عملى بى حساب نمىماند ، به طرز صحيحى در نهان و آشكار جلوى مردم را از گناه كردن مىگيرد ، و سدّ محكمى ميان آنان و گناه ايجاد مىكند ، و انسان را در برابر طوفان شهوات و غرايز چون كوهى محكم ، پابرجا و استوار مىسازد . چنان كه در حديث آمده : « المُؤمِنُ كالْجَبَلِ الرّاسِخِ لا تُحَرِّكُهُ الْعواصِف ؛ مؤمن چون كوه محكمى است كه بادهاى سخت او را نمىلرزاند » . « 2 » زيرا اگر ايمان به كيفر روز جزا در كار نباشد ، قانونهاى اجتماعى تنها در ظاهر مىتوانند تاحدود كمى جلوى تجاوزات را ، آن هم به طور ناقص بگيرند ، امّا وقتى

--> ( 1 ) خصال صدوق ، باب الستة ، ص 320 . ( 2 ) شرح اصول كافى ، ج 9 ، ص 181 .