أَمَّا بَعْدُ ، فَإِنِّي عَلَى التَّرَدُّدِ فِي جَوَابِكَ ، وَالِاسْتِمَاعِ إِلَى كِتَابِكَ ، لَمُوَهِّنٌ رَأْيِي ، وَمُخَطِّئٌ فِرَاسَتِي . وَإِنَّكَ إِذْ تُحَاوِلُنِي الْأُمُورَ وَتُرَاجِعُنِي السُّطُورَ ، كَالْمُسْتَثْقِلِ النَّائِمِ تَكْذِبُهُ أَحْلَامُهُ ، وَالْمُتَحَيِّرِ الْقَائِمِ يَبْهَظُهُ مَقَامُهُ ، لَايَدْرِي أَ لَهُ مَا يَأْتِي أَمْ عَلَيْهِ ، وَلَسْتَ بِهِ ، غَيْرَ أَنَّهُ بِكَ شَبِيهٌ . وَأُقْسِمُ بِاللَّهِ إِنَّهُ لَوْ لَابَعْضُ الِاسْتِبْقَاءِ ، لَوَصَلَتْ إِلَيْكَ مِنِّي قَوَارِعُ ، تَقْرَعُ الْعَظْمَ وَتَهْلِسُ اللَّحْمَ ! وَاعْلَمْ أَنَّ الشَّيْطَانَ قَدْ ثَبَّطَكَ عَنْ أَنْ تُرَاجِعَ أَحْسَنَ أُمُورِكَ ، وَتَأْذَنَ لِمَقَالِ نَصِيحَتِكَ ، وَالسَّلَامُ لِأَهْلِهِ . ترجمه اما بعد ( از حمد و ثناى الهى ) من در اينكه مكرر به پاسخ نامه‌هاى تو پرداخته و گوش به آن فرا داده‌ام خود را سرزنش مىكنم و هوشيارى خود را تخطئه مىنمايم ( چرا كه سخنانم همچون ميخ آهنينى است كه در سنگ فرو نمىرود و يا همچون خطاب به ديوارها و اشياى بىجان و بىروح است ) . در آن هنگام كه تو از من خواسته‌هايى ( مانند حكومت شام يا حكم ولايت عهدى ) دارى و پيوسته نامه‌نگارى مىكنى به كسى مىمانى كه به خواب سنگينى فرو رفته و رؤياهاى ( آشفته ) مىبيند كه به او دروغ مىگويد و يا همچون شخص سرگردانى كه ايستاده است و ايستادنش او را به مشقت افكنده ( زيرا نمىداند به كدام راه برود ) و نمىداند كه آينده به سود اوست يا به زيانش . گرچه تو آن شخص نيستى ( كه چنين خواب آشفته‌اى ديده باشد و سرگردان شده ) بلكه او شبيه به توست ! به خدا سوگند اگر نبود علاقه به باقىماندن ( مؤمنان پاك‌دل و آثار