در سومين اندرز به نكتهء مهم‌ترى اشاره مىكند و مىفرمايد : « بدان دنيا دو روز است : روزى به سود توست و روزى به زيان تو » ؛ ( وَاعْلَمْ بِأَنَّ الدَّهْرَ يَوْمَانِ : يَوْمٌ لَكَ وَيَوْمٌ عَلَيْكَ ) . سراسر تاريخ بشر گواه اين معناست كه غالب انسان‌ها به‌خصوص شخصيت‌ها و صاحبان مقامات برجسته دوران‌هاى مختلفى در زندگى داشته‌اند ؛ گاهى در اوج قدرت بودند و گاه در نهايت ضعف و ناتوانى . به هنگامى كه در اوج قدرت بودند هرگز باور نمىكردند روزى گرفتار چنان زندگى نكبت‌بارى شوند و گاه كه ضعيف و ناتوان بودند به فكرشان خطور نمىكرد كه روزى بر اوج قدرت بنشينند . توجّه به اين حقيقت سبب مىشود كه انسان از حوادث روزگار و فراز و نشيب آن هرگز نگران نشود و كاسهء صبرش لبريز نگردد و زمام اختيار از دست ندهد و بداند كه هيچ يك از حوادث روزگار پايدار نيست . اين جمله به قدرى در كلمات دانشمندان و ادبا مشهور شده كه به صورت ضرب‌المثلى در آمده است . شاعر فارسى زبان مىگويد : روزگار است آن كه گه عزت دهد گه خوار دارد * چرخ بازيگر از اين بازيچه‌ها بسيار دارد شاعر بلندآوازهء ديگر مىگويد : چرخ گردون گر دو روزى بر مراد تو نگشت * دائماً يكسان نماند حال گردون غم مخور ابويعقوب خريمى در اين زمينه اشعارى دارد كه مطلعش اين است : هَلِ الدَّهْرُ إلّاصَرْفُه وَنَوائِبُهُ * وَسَرّاءُ عَيْشٍ زائِلٍ وَمَصائِبُهُ يَقُولُ الْفَتى ثَمَّرْتُ مالي وَإنَّما * لِوارِثِهِ ما ثَمَّرَ الْمالَ كاسِبُهُ