إِصْبَعَهُ فِي الْيَمِّ فَلْيَنْظُرْ بِمَ يَرْجِعُ » . « 1 » 12 . دنيا همچون سم كشنده است و افرادى كه آن را نمىشناسند مىخورند و هلاك مىشوند : « إِنَّمَا الدُّنْيَا كَالسَّمِّ يَأْكُلُهُ مَنْ لَايَعْرِفُهُ » . « 2 » 13 . دنيا همانند دام است كه افراد ناآگاه در آن مىافتند و گرفتار مىشوند : « إنَّما الدُّنْيا شَرَكٌ وَقَعَ فيهِ مَنْ لايَعْرِفُهُ » . « 3 » 14 . دنيا همچون جيفه‌اى است كه گروهى به آن روى آوردند و با خوردن آن رسوا گشته و در دوستى آن توافق كرده‌اند : « أَقْبَلُوا عَلَى جِيفَةٍ قَدِ افْتَضَحُوا بِأَكْلِهَا وَاصْطَلَحُوا عَلَى حُبِّهَا » . « 4 » 15 . مثل دنيا مثل سوارى است كه براى استراحت و خواب قيلوله در سايهء درختى در تابستانى داغ پياده مىشود و بعد از ساعتى استراحت آن را ترك مىگويد و مىرود : « إِنَّمَا مَثَلِي وَمَثَلُ الدُّنْيَا كَمَثَلِ رَاكِبٍ مَرَّ لِلْقَيْلُولَةِ فِي ظِلِّ شَجَرَةٍ فِي يَوْمِ صَيْفٍ ثُمَّ رَاحَ وَتَرَكَهَا » . « 5 » 16 . دنيا سراى عبور است نه دار اقامت : « الدُّنْيَا دَارُ مَمَرٍّ لَادَارُ مَقَر » . « 6 » 17 . دنيا درياى عميقى است كه گروه زيادى در آن غرق و هلاك مىشوند : « إِنَّ الدُّنْيَا بَحْرٌ عَمِيقٌ قَدْ غَرِقَ فِيهَا عَالَمٌ كَثِيرٌ » . « 7 » 18 . دنيا همانند مار خوش خط و خالى است كه ظاهرش نرم است و در باطنش سم كشنده است كه در آغاز نامهء مورد بحث آمده بود . * * *

--> ( 1 ) . بحارالانوار ، ج 70 ، ص 119 ( 2 ) . همان مدرك ، ص 88 ( 3 ) . غررالحكم ، 2361 ( 4 ) . نهج‌البلاغه ، خطبهء 109 ( 5 ) . بحارالانوار ، ج 70 ، ص 119 ، ح 111 ( 6 ) . نهج‌البلاغه ، كلمات قصار ، 133 ( 7 ) . كافى ، ج 1 ، ص 15 ، ح 12