الدُّنْيا كَظِلِّكَ إنْ وَقَفْتَ وَقَفَ وَإنْ طَلَبْتَهُ بَعُدَ » . « 1 » 6 . دنياى فريبندهء فريبكار همچون زن زيبايى است كه هر روز شوهرى برمىگزيند و هر شب او را به قتل مىرساند : « الا وَإنَّ الدُّنْيا دارُ غَرَّارَةٍ خَدَّاعَةٍ تَقْتُلُ في كُلِّ يَومٍ بَعْلًا وَتَقْتُلُ في كُلِّ لَيْلَةٍ أهْلًا » . « 2 » 7 . دنيا همچون مركب سريع السيرى است كه اهلش بر آن سوار شده آنها را با خود مىبرد در حالى كه در خوابند : ( أَهْلُ الدُّنْيَا كَرَكْبٍ يُسَارُ بِهِمْ وَهُمْ نِيَامٌ ) . « 3 » 8 . دنيا همچون لباسى است كه از اوّل تا به آخر آن شكافته شده فقط نخى از آن باقى مانده كه هر زمان احتمال دارد آن نخ پاره شود و لباس فرو افتد : « هذِهِ الدُّنْيا مِثْلُ ثَوْبٍ شُقَّ مِنْ أَوَّلِهِ إلى آخِرِهِ فَيَبْقي مُتَعَلِّقاً بِخَيْطٍ في آخِرِهِ يُوشَكُ ذلِكَ الْخَيْطُ أنْ يَنْقَطِعَ » . « 4 » 9 . دنيا همچون آب شور دريا است كه هر قدر انسان از آن بيشتر بنوشد عطشش فزون‌تر مىشود و سرانجام او را خواهد كشت : « مَثَلُ الدُّنْيَا مَثَلُ مَاءِ الْبَحْرِ كُلَّمَا شَرِبَ مِنْهُ الْعَطْشَانُ ازْدَادَ عَطَشاً حَتَّى يَقْتُلَهُ » . « 5 » 10 . دنيا همچون پل و گذرگاهى است كه بايد از آن عبور كرد نه اينكه ايستاد و به تعمير آن پرداخت : « قَالَ الْمَسِيحُ لِلْحَوَارِيِّينَ إِنَّمَا الدُّنْيَا قَنْطَرَةٌ فَاعْبُرُوهَا وَلَا تَعْمُرُوهَا » . « 6 » 11 . عمر دنيا در برابر آخرت به قدرى كوتاه است كه همانند اين است كه انگشت در دريايى فرو كنى و بعد بيرون آورى آنچه بر انگشت مىماند در برابر آن دريا چقدر است ؟ ! « قال رسول اللَّه : مَا الدُّنْيَا فِي الآْخِرَةِ إِلَّا مِثْلُ مَا يَجْعَلُ أَحَدُكُمْ

--> ( 1 ) . غررالحكم ، ص 130 ، شمارهء 2214 ( 2 ) . نهج السعادة ، ج 3 ، ص 174 ( 3 ) . نهج‌البلاغه ، كلمات قصار ، 64 ( 4 ) . مجموعهء ورام ، ج 1 ص 148 ( 5 ) . بحارالانوار ، ج 1 ، ص 152 ( 6 ) . همان مدرك ، ج 14 ، ص 319 ، ح 20