بخش دوم وَقَدْ أَتَانِي كِتَابٌ مِنْكَ ذُو أَفَانِينَ مِنَ الْقَوْلِ ضَعُفَتْ قُوَاهَا عَنِ السِّلْمِ ، وَأَسَاطِيرَ لَمْ يَحُكْهَا مِنْكَ عِلْمٌ وَلَا حِلْمٌ ، أَصْبَحْتَ مِنْهَا كَالْخَائِضِ فِي الدَّهَاسِ ، وَالْخَابِطِ فِي الدِّيمَاسِ ، وَتَرَقَّيْتَ إِلَى مَرْقَبَةٍ بَعِيدَةِ الْمَرَامِ ، نَازِحَةِ الْأَعْلَامِ ، تَقْصُرُ دُونَهَا الْأَنُوقُ وَيُحَاذَى بِهَا الْعَيُّوقُ . وَحَاشَ لِلَّهِ أَنْ تَلِيَ لِلْمُسْلِمِينَ بَعْدِي صَدْراً أَوْ وِرْداً ، أَوْ أُجْرِيَ لَكَ عَلَى أَحَدٍ مِنْهُمْ عَقْداً أَوْ عَهْداً ! ! فَمِنَ الآْنَ فَتَدَارَكْ نَفْسَكَ ، وَانْظُرْ لَهَا ، فَإِنَّكَ إِنْ فَرَّطْتَ حَتَّى يَنْهَدَ إِلَيْكَ عِبَادُ اللَّهِ أُرْتِجَتْ عَلَيْكَ الْأُمُورُ ، وَمُنِعْتَ أَمْراً هُوَ مِنْكَ الْيَوْمَ مَقْبُولٌ ، وَالسَّلَامُ . ترجمه نامه‌اى از تو به من رسيد كه پر بود از يك سلسله پشت هم اندازى و سخنان بى محتوا و در آن از صلح و سلامت خبرى نبود . در اساطير و سخنان افسانه‌گونه‌ات هيچ اثرى از دانش و عقل به چشم نمىخورد . تو همچون كسى هستى كه در زمينى سست و صعب‌العبور فرو رفته و يا همچون كسى كه در دخمه‌هاى تاريك زير زمينى راه خود را گم كرده است و مىخواهى به نقطه‌اى برسى كه ( از مرتبه‌ات بسيار برتر و ) رسيدن به آن ( براى تو ) دشوار و نشانه‌هايش ناپيداست ؛ مقامى كه عقابان بلندپرواز را ياراى صعود به آن نيست و همطراز ستارهء عيوق ( از ستارگان دوردست آسمان ) است . پناه به خدا مىبرم از اينكه كه تو بعد از من سرپرست و پيشواى مسلمانان گردى و امور آنها را سامان دهى و يا اينكه من در اين باره براى تو نسبت به ( سرپرستى ) يك تن از آنان قرارداد و عهدى امضا كنم . از هم اكنون تا دير نشده خود را درياب و براى خويشتن