در بخش دوم به محتواى نامه‌اى كه او به حضرت نوشته اشاره مىكند و بيان مىدارد كه آن نامه آكنده از افسانه‌هايى بود كه از دانش و بردبارى در آن اثرى يافت نمىشد . امام به او مىگويد كه با نوشتن اين نامه به هدفى كه انتظار آن را دارد نمىرسد و اگر هم اكنون به فكر چاره نباشد درهاى نجات بر روى او بسته خواهد شد و راه چاره اى براى او باقى نخواهد ماند . در بخش سوم مىفرمايد : اين فكر را از سر خود بيرون كن كه بتوانى والى و حاكم بر مسلمانان باشى و يا من بخشى از كشور اسلام ( شام و مصر ) را به تو واگذار كنم و پيش از آنكه لشكر حق بر تو پيروز شوند و راه هاى چاره به رويت بسته شود چاره‌اى بينديش و به راه حق باز گرد . * * *