( لشكريان ) چيزى را به ظلم از مردم بگيرد او را از اين كار باز داريد و همچنين از زيان رساندن بىخردان به سپاهيان و تعرض به ايشان در مواردى كه براى آنها استثنا كرده‌ايم بگيريد ( در مواردى كه نياز شديد دارند و مردم موظفند نياز آنها را بر طرف سازند ) و من خود پشت سر سپاه ( يا در ميان سپاه ) در حركتم ؛ شكايات خود را پيش من آوريد و آنجا كه ستمى از سوى سپاه به شما مىرسد و در آنچه شما جز به كمك خدا و من قادر بر دفع آن نيستيد به من مراجعه كنيد كه من به يارى خداوند آن را تغيير مىدهم إن‌شاءاللَّه . شرح و تفسير نبايد سپاهيان به مردم مسير زيان برسانند همان‌گونه كه در بالا اشاره شد در زمان‌هاى گذشته با توجّه به طول مسافرت‌ها ، لشكريانى كه به ميدان نبرد اعزام مىشدند گاه هفته‌ها در راه بودند و نمىتوانستند تمام نيازها و ما يحتاج خود را همراه ببرند و معمول بود نيازهاى غذايى و غير آن را از اهل هر محل تأمين مىكردند كه گاه حد اعتدال و نياز را رعايت نكرده و دست به ظلم و تعدى بر كسانى كه در مسير راه آنها بودند مىزدند و اين سبب نارضايتى شديد مردم و كينهء آنها نسبت به لشكريان مىشد و در موقع حساس حمايت خود را از آنها دريغ مىداشتند . امام عليه السلام در اين نامهء كوتاه و پر معنا كه مخاطبش حاكمان و مأموران جمع زكات و خراج هستند دستورات لازم را در اين زمينه صادر مىكند . نخست مىفرمايد : « فرمانى است از سوى بندهء خدا على اميرمؤمنان به مأموران جمع خراج و حاكمان بلاد كه سپاه از منطقهء آنها مىگذرد . اما پس از حمد و ثناى الهى ، من سپاهيانى را ( براى مبارزهء با دشمنان ) بسيج كردم كه به خواست خدا از سرزمين شما مىگذرند و به آنها سفارش‌هاى لازم را