الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
189
پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى )
أَمَّا بَعْدُ ، فَإِنِّي خَرَجْتُ مِنْ حَيِّي هَذَا : إِمَّا ظَالِماً وَإِمَّا مَظْلُوماً ؛ وَإِمَّا بَاغِياً وَإِمَّا مَبْغِيّاً عَلَيْهِ . وَإِنِّي أُذَكِّرُ اللَّهَ مَنْ بَلَغَهُ كِتَابِي هَذَا لَمَّا نَفَرَ إِلَيَّ ، فَإِنْ كُنْتُ مُحْسِناً أَعَانَنِي ، وَإِنْ كُنْتُ مُسِيئاً اسْتَعْتَبَنِي . ترجمه اما بعد ( از حمد و ثناى الهى ) من از طايفه و قبيلهام ( اهل مدينه ) خارج شدم ( و به سوى بصره آمدم ) در صورتى كه از دو حال بيرون نيست ؛ يا ستمكارم يا مظلوم ، يا متجاوزم ، يا بر من تجاوز رفته است ( به همين دليل ) به خاطر خدا به تمام كسانى كه نامهام به آنها مىرسد تأكيد مىكنم ( كارى انجام ندهند ) جز اينكه به سوى من حركت كنند تا اگر نيكوكارم يارىام دهند و اگر گناهكارم مرا مورد عتاب قرار دهند ( و از من بخواهند تا از اين راه باز گردم ) . شرح و تفسير به يارى من بشتابيد همانگونه كه در بالا آمد ، امام عليه السلام در واقع با اين نامه مىخواهد به اهل كوفه در برابر وسوسههاى ابو موسى اشعرى اتمام حجت كند و تمام راههاى عذر را در برابر عدم شركت در ميدان جمل به روى آنها ببندد . نخست مىفرمايد : « اما بعد ( از حمد و ثناى الهى ) من از طايفه و قبيلهام ( اهل مدينه ) خارج شدم ( و به سوى بصره آمدم ) در صورتى كه از دو حال بيرون نيست ؛ يا ستمكارم يا مظلوم ، يا متجاوزم ، يا بر من تجاوز رفته است ( به همين دليل ) به خاطر خدا به تمام كسانى