است به دنياپرستان كه موقعيت خود را در دنيا فراموش نكنند و روزهايى را كه در پيش دارند به خاطر بياورند و آماده آن شوند . نخست مىفرمايد : « خداوند شما را رحمت كند ، آمادهء كوچ ( از اين جهان ) شويد ، چرا كه نداى رحيل در ميان شما داده شده است و علاقه و تكيهء خود را بر دنيا كم كنيد » ؛ ( تجهّزوا ، رحمكم اللّه ، فقد نودي فيكم بالرّحيل ، و أقلّوا العرجة على الدّنيا ) . امام عليه السّلام در اين سخن ، جامعهء بشرى را به كاروانى تشبيه كرده كه مقصد مهمى در پيش دارد و او به عنوان رهبر كاروان به همه كاروانيان فرياد مىزند كه برخيزيد و آمادهء حركت شويد . « رحيل » به معناى كوچ كردن است و در اينكه مراد از آن حركت به سوى آخرت است يا سير و سلوك الى اللّه ، هردو تفسير در كلام شارحان آمده است و مانعى ندارد كه تودهء مردم مخاطب به آمادگى براى حركت به سوى قيامت باشند و خواص براى سير و سلوك الى اللّه . در بعضى از روايات به جاى مجهّز شدن براى سفر آخرت ، تعبير به « استعداد للموت » آمده است . شخصى از امير مؤمنان عليه السّلام پرسيد : « ما الاستعداد للموت ؟ ؛ آماده شدن براى مرگ و سفر آخرت چگونه است ؟ فرمود : أداء الفرائض و اجتناب المحارم و الاشتمال على المكارم ثمّ لا يبالي أوقع على الموت أمّ وقع الموت عليه ؛ انجام واجبات و پرهيز از محرمات و دارا بودن فضايل اخلاقى است . سپس تفاوتى نمىكند او به سراغ مرگ برود ( مانند استقبال از شهادت در ميدان جهاد ) و يا مرگ به سراغ او آيد » . « 1 » در اينكه ندا دهنده چه كسى و يا چه چيزى است ، احتمالات متعددى داده شده نخست اينكه فرشته‌اى از فرشتگان خدا باشد آن‌گونه كه در يكى از كلمات

--> ( 1 ) . بحار الانوار ، ج 74 ، ص 382 ، ح 7 .