مىدانيم امامان معصوم از فرزندان على عليه السّلام نيز وارثان علم او بودند و به همين دليل هرگز با حق مخالفت نمىكردند . در حديث ديگرى از امام صادق عليه السّلام مىخوانيم : « كتاب اللّه فيه نبأ ما قبلكم و خبر ما بعدكم و فضل ما بينكم و نحن نعلمه ؛ در كتاب خدا اخبار پيشينيان و خبرهاى آينده و آنچه سبب مىشود كه اختلاف را ميان شما حل كند ، وجود دارد و ما همهء آنها را مىدانيم » . « 1 » با اين حال چگونه ممكن است آنها در حق اختلاف كنند ، اختلاف نشانهء جهل است و كسانى كه به همهء اين امور آگاه‌اند ممكن نيست اختلافى داشته باشند . آنگاه به سراغ هشتمين و نهمين اوصاف آنها مىرود و مىفرمايد : « آنها اركان اسلام‌اند ( و ستون‌هاى دين ) و پناهگاههاى مردم » ؛ ( و هم دعائم الإسلام ، و و لائج « 2 » الاعتصام ) . به اين ترتيب دين همانند خانه يا خيمه‌اى است كه ستون آن آل محمّدند و همان‌گونه كه اگر ستون خانه و خيمه برداشته شود ، همه‌چيز فرومىريزد ، اگر آل محمّد را از اسلام كنار بزنيم و اسلام را بدون آنها قرائت كنيم ، اصول و فروع آن فرو خواهد ريخت . در ادامهء سخن به بيان سه وصف ديگر ( اوصاف دهم تا دوازدهم ) پرداخته مىفرمايد : « به وسيلهء آنان ( آل محمّد ) حق به اصل و جايگاه مناسب رسيد و باطل از جايگاهش كنار رفت و زبان باطل از بن كنده شد » ؛ ( بهم عاد الحقّ إلى

--> ( 1 ) . كافى ، ج 1 ، ص 61 ، ح 9 . ( 2 ) . « ولائج » جمع « وليجه » از ريشهء « ولوج » به معناى دخول است و به كسى گفته مىشود كه محرم اسرار يا گردانندهء كارهاى انسان باشد ( ولى از خانوادهء او نباشد ) به طور كلى به هركسى كه از خارج وارد قومى شود و محرم اسرار او شود به او وليجه مىگويند و با واژهء « بطانه » قريب المعنى است .