بخش سوم و حقّا أقول ! ما الدّنيا غرّتك ، و لكن بها اغتررت ، و لقد كاشفتك العظات ، و آذنتك على سواء ، و لهي بما تعدك من نزول البلاء بجسمك ، و النّقص في قوّتك ، أصدق و أوفى من أن تكذبك ، أو تغرّك . و لربّ ناصح لها عندك متّهم ، و صادق من خبرها مكذّب ، و لئن تعرّفتها في الدّيار الخاوية ، و الرّبوع الخالية ، لتجدنّها من حسن تذكيرك ، و بلاغ موعظتك ، بمحلّة الشّفيق عليك ، و الشّحيح بك ! و لنعم دار من لم يرض بها دارا ، و محلّ من لم يوطّنها محلّا ! و إنّ السّعداء بالدّنيا غدا هم الهاربون منها اليوم . ترجمه به حق مىگويم : دنيا تو را فريب نداده ، اين تو هستى كه به آن فريفته و مغرور شده‌اى ( و خود را فريب داده‌اى ) ، دنيا پندهاى فراوانى دارد كه پرده از روى واقعيت خود براى تو برداشته و تو را به عدل و انصاف دعوت كرده است . دنيا با هشدارهايى كه از طريق نزول بلا و آفات در جسمت و كاستن از قوا و نيرويت به تو مىدهد راستگوتر و وفادارتر از آن است كه به تو دروغ گويد يا فريبت دهد . چه بسيار نصيحت كنندگانى دربارهء دنيا كه نزد تو متّهم‌اند و چه بسيار راستگويانى كه در مورد اخبار دنيا كه از سوى تو تكذيب مىشوند . اگر حال دنيا را در مورد مناطق ويران شده و خانه‌هاى خالى از سكنه ، جستجو كنى به يقين آن را يادآورى كننده‌اى نيكو و واعظى گويا مىيابى همچون دوستى مهربان كه از رسيدن اندوه به تو به شدّت ناراحت مىشود . دنيا چه سراى خوبى است براى كسى كه آن را خانهء هميشگى خود نداند و چه محلّ نيكويى است براى كسى كه