222 و من كلام له عليه السّلام قاله عند تلاوته : « يُسَبِّحُ لَهُ فِيها بِالْغُدُوِّ وَ الْآصالِ « 1 » رِجالٌ لا تُلْهِيهِمْ تِجارَةٌ وَ لا بَيْعٌ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ » « 2 » از سخنان امام عليه السّلام است كه به هنگام تلاوت آيات بالا بيان فرموده ( آياتى كه ترجمه‌اش چنين است : ) « صبح و شام در آنها ( در آن خانه‌هايى كه از نور خدا روشن است ) مردانى تسبيح مىگويند كه نه تجارت و نه معامله‌اى آنها را از ياد خدا غافل مىكند » . « 3 » خطبه در يك نگاه در اين خطبه چند بخش مهم وجود دارد :

--> ( 1 ) . « آصال » جمع « أصل » بر وزن « رسل » و آن هم جمع اصيل از ريشهء اصل به معناى عصر يا آخر روز است چرا كه اصل و پايهء شب محسوب مىشود . ( 2 ) . نور ، آيهء 36 - 37 . ( 3 ) . سند خطبه : در كتاب مصادر نهج البلاغه مدرك ديگرى كه براى بخشى از اين خطبه ذكر كرده ، غرور الحكم آمدى است كه در حرف الف ، بخش نخستين اين خطبه را آورده و با نهج البلاغه تفاوتهايى دارد . اين تفاوتها به خوبى نشان مىدهد كه خطبه را از منبع ديگرى اخذ نموده است . ( مصادر نهج البلاغه ، ج 3 ، ص 151 )