داشتن خانهء وسيع است ؛ پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله در حديثى فرمود : « من سعادة المرء المسلم ، المسكن الواسع » . « 1 » در همان باب از كتاب كافى هفت حديث ديگر به همين مضمون يا قريب به آن از معصومان عليهم السّلام نقل شده است و مرحوم علّامهء مجلسى در بحار الانوار جلد 73 احاديث فراوانى در اين زمينه دارد . از جمله در حديثى از امام ابو الحسن علىّ بن موسى الرّضا عليه السّلام مىخوانيم كه براى يكى از دوستانش خانه‌اى خريد ، و به او فرمود : اين منزل تو بسيار كوچك است ، برخيز و به اين منزل جديد نقل مكان كن ، آن مرد گفت : اين خانه را پدرم ساخته ( و من از او پيروى مىكنم ) ؛ امام عليه السّلام فرمود : اگر پدرت نادان و بىخرد بوده ، تو هم بايد مثل او باشى ! « 2 » بديهى است هرگز مفهوم اين روايات اين نيست كه انسان ، خطّ اعتدال را رها كرده و به اسراف روى آورد ، بلكه اشاره به اين است كه نبايد مانند افراد تنبل و بىهمّت در جايى كه امكانات فراهم است به خانه‌هاى تنگ و تاريك و كوچك كه روح انسان را آزار مىدهد ، قناعت كرد . اضافه بر اين ، خانه‌هاى تنگ و كوچك ، بهانهء خوبى براى ترك صلهء رحم و دعوت نكردن از مهمان است . مىگويند كه اگر ما به خانهء ارحام برويم آنها نيز به خانهء ما مىآيند و ما جا نداريم و به همين دليل از پذيرايى مهمان كه مايهء خير و بركت است خوددارى مىكنند ، و يكى از علل رواج فرهنگ خانه‌هاى بسيار كوچك در عصر ما علاوه بر مشكلات مالى ، سلطهء فرهنگ خالى از عواطف انسانى غربيهاست ، كه نه صلهء رحم مىشناسند و نه پذيرايى از مهمان . * * *

--> ( 1 ) . كافى ، ج 6 ، ص 526 ، ح 7 ( باب وسعة المنزل ) . ( 2 ) . همان مدرك ، ح 2 .