الحسين عليهما السّلام - على الموت لئلّا ينقطع بهما نسل رسول اللّه صلّى اللّه عليه و إله ) . تعبير به « املكوا » از ريشهء « ملك » در واقع تأكيدى است براى جلوگيرى كردن از شتاب امام حسن عليه السّلام به سوى ميدان جنگ ، زيرا انسان هنگامى كه مالك چيزى مىشود آن را به تمام معنا در اختيار مىگيرد و اين بالاترين تأكيدى است كه در مورد بازداشتن كسى از چيزى مىتوان به كار برد . به همين دليل مرحوم سيّد رضى رحمة اللّه در ذيل اين كلام مىگويد : « اين تعبير از فصيح‌ترين و برترين تعبيرات است » . جملهء « لا يهدّني » تأكيد ديگرى براين معناست ، زيرا مىفرمايد : اگر او و برادرش حسين عليه السّلام به شهادت برسند وجود مرا درهم مىكوبند . امام عليه السّلام براى اينكه تصوّر نشود اين تأكيدات تنها از مهر فرزندى سرچشمه مىگيرد ، در پايان فرموده : من هدف بزرگى را دنبال مىكنم و آن اين است كه نسل پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله هرچه بهتر و بيشتر از طريق اين دو ، در جهان باقى بماند كه اين خود يكى از اسباب پايندگى اسلام است . * * * مرحوم سيّد رضى در پايان اين گفتار مىگويد : « جملهء امام عليه السّلام « أملكوا عنّي هذا الغلام » از برترين سخنان و فصيح‌ترين جمله‌هاست » ؛ ( قال السيّد الشّريف و قوله عليه السّلام : أملكوا عنّي هذا الغلام من أعلى الكلام و أفصحه ) . منظور سيّد اين است كه جملهء « أملكوا عنّي » يعنى « از سوى من مالك بشويد » تأكيد زيبا و لطيفى است براين معنا كه با سرعت و جديّت برويد و اين جوان را نگاه داريد تا از دست نرود ، زيرا انسان بيشترين محافظت را نسبت به املاك خويش دارد و اين تعبير از « نگاه داشتن » و « گرفتن » و « بازگرفتن » و « محافظت » بليغ‌تر و رساتر است .