خطبهء هفدهم و من كلام له عليه السلام فى صفة من يتصدى للحكم بين الامة و ليس لذلك باهل و فيها : ابغض الخلائق الى اللّه صنفان : بخش اوّل الصنف الاوّل : انّ ابغض الخلائق الى اللّه رجلان : رجل وكله اللّه الى نفسه ، فهو جائر عن قصد السّبيل ، مشغوف بكلام بدعة ، و دعاء ضلالة ، فهو فتنة لمن افتتن به ، ضالّ عن هدى من كان قبله ، مضلّ لمن اقتدى به في حياته و بعد وفاته ، حمّال خطايا غيره ، رهن بخطيئته . « 1 » ترجمه از گفتارهاى امام ( ع ) است در بارهء كسى كه بدون شايستگى و لياقت ، متصدّى مقام قضاوت در ميان مردم مىشود و در اين خطبه آمده است :

--> ( 1 ) در كتاب « مصادر نهج البلاغه » اين خطبه را از جماعتى از بزرگان علما كه قبل از « سيّد رضى » مىزيسته‌اند نقل مىكند ، از جمله : 1 - « كلينى در كافى » با دو طريق . 2 - « ابن قتبه » در كتاب « غريب الحديث » . 3 - « ابو طالب مكّى » در « قوّت القلوب » . 4 - « هروى » در « الجمع بين الغريبين » . 5 - « قاضى نعمان » در كتاب « اصول المذهب » . سپس از بزرگان ديگرى كه بعد از « رضى » مىزيسته‌اند نيز نقل مىكند ، مانند : « شيخ طوسى در امالى » ، « طبرسى در احتجاج » و « مفيد در ارشاد » .