دعوت مىكنيم » . « 1 » در حديثى نيز از امام « على بن موسى الرضا » ( ع ) مىخوانيم : « لَنا اعين لا تشبه اعين النّاس و فيها نور ليس للشّيطان فيها نصيب ، ما چشمهايى داريم كه شبيه چشمهاى مردم نيست و در آن نورى است كه شيطان در آن نصيبى ندارد » . « 2 » بعضى نيز معتقدند كه جملهء دوّم و سوّم كه مىفرمايد : « نه حقيقت را بر خود مشتبه ساخته‌ام و نه كسى بر من مشتبه ساخته » تفسيرى است بر جملهء اوّل كه مىفرمايد : « بصيرت و آگاهى من با من است » ، ولى آنچه در بالا گفته شد مناسب‌تر به نظر مىرسد . اين نكته نيز قابل ملاحظه است كه امام نخست مىفرمايد : « من حقيقت را بر خود مشتبه نساخته‌ام » ، سپس مىفرمايد : « و ديگران هم بر من مشتبه نساخته‌اند » ، اين در واقع يك ترتيب طبيعى است كه انسان بايد نخست از فريب نفس خويش در امان باشد تا فريب فريبندگان ديگر در جان و دل او اثر نگذارد . سپس به بيان محور سوّم و آخرين سخن در اين زمينه پرداخته و پايان جنگ « جمل » را به روشنى پيش‌گويى مىكند و به مخالفانش سخت هشدار مىدهد ، مىفرمايد : « به خدا سوگند گردابى براى آنان فراهم سازم كه جز من كسى نتواند آن را چاره كند ( و سرانجام همگى در آن غرق خواهند شد ) و هرگز از آن بيرون نمىآيند و ( آن عدّه كه از آن بگريزند ) هرگز به سوى آن باز نمىگردند ( و براى هميشه قدم نهادن در چنين صحنه‌هايى را فراموش مىكنند ) ! » ( و ايم « 3 » اللّه

--> ( 1 ) سورهء يوسف ، آيهء 108 . ( 2 ) « بحار » ، جلد 26 ، صفحهء 66 . ( 3 ) « ايم » به اعتقاد بعضى از ارباب لغت جمع « يمين » به معناى قسم است كه نون آن ساقط شده است و مبتداى محذوف الخبر است و در تقدير « و ايمن اللّه قسمى ، يعنى به خدا سوگندها مىخورم » است .